ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?

ಒಂದಷ್ಟು ಆಚರಣೆಗಳ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಮ್!

2012-01-23T04:03:00.000-08:00

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ನನ್ನೊಂದು ಲೇಖನ

ನೆಂಟರೊಬ್ಬರ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗಬಾಳೆಎಲೆ ಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ‘ಎಲೆಯ ತುದಿ ಎಡಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆಹಾಕಪ್ಪ’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು. ಅವನು ಅದನ್ನೇ ಪಾಲಿಸಿದ. ‘ಯಾಕೆ?’ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಸೆದು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನೆಡೆಗೆನೋಡಿದೆ. ‘ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಕೇಳ್ತಾರಾ? ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯ’ ಅವರ ಉತ್ತರ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.ಉಪ್ಪು, ಕೋಸಂಬರಿ, ಬೀನಿಸ್ಸು ಪಲ್ಯ, ಮೊಸರು ಬಜ್ಜಿ ಎಲ್ಲ ಬಡಿಸಿದರು. ಎಲೆ ನೋಡಿದೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯವೂಅಲ್ಲ, ಮಣ್ಣೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಿಳಿಯಿತು! ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಬಲಗೈ ಉಪಯೋಗಿಸುವವರು.ಎಲೆಯ ಬಲಭಾಗ ತುದಿಯ ಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ಅಗಲವಾಗಿರುತ್ತೆ, ತಿನ್ನಲು ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿಕ್ಕಾಗಿ ತುದಿ ಎಡಭಾಗಕ್ಕಿರಬೇಕುಎಂಬುದು ಸರಿಯಾದ ವಿವರಣೆ, ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ. ಬಹಳಷ್ಟು ಆಚರಣೆಗಳ ಹಿಂದೆ ವೈಚಾರಿಕ ಕಾರಣವಿರುತ್ತದೆಯಾದರೂಆ ಆಚರಣೆಗಳು ಇವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಬಹಳಷ್ಟು ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿತಯ್ಯಾರು ಮಾಡಿ ಮುಹೂರ್ತದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದುದೇಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ. ಆಗೇನು ವರ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಲಾಡ್ಜು ಮತ್ತೊಂದು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಗೊತ್ತಿರದ ಅಪರಿಚಿತರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಕಷ್ಟ ಗಂಡಿಗೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಬಹುತೇಕ ನಂಬುವ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಬಂದುತಯಾರು ಮಾಡಿಸಿ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇವಸ್ಥಾನ ಊರಿನ ಹೊರಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದಗಂಡಿನ ತಲೆ ಮೇಲೊಂದು ಕೊಡೆಯಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಗಂಡಿನ ಮುಖ ಬಾಡದಿರಲಿ ಎಂದು. ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿಗಂಡಿನ ಪಾದಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟಾಗದಿರಲೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೆಲವೆಡೆ ಊರ ಅಗಸನ ನೆರವಿನಿಂದ ಹಾದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೀರಯೋಮತ್ತೊಂದು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೋ ಹಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಇವೆಲ್ಲ ಪ್ರಸ್ತುತವಾ? ರಾತ್ರಿ ರಿಸೆಪ್ಷನ್ನಿನಲ್ಲಿಫೋಟೋ ಮೇಲೆ ಫೋಟೋ ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡು ಛತ್ರದಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದ್ದ ಗಂಡನ್ನು ಮಾರನೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುಹೂರ್ತಕ್ಕೆಮೊದಲು ಛತ್ರದಾವರಣದಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪುಟ್ಟ ಮಾರ್ಬಲ್ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಒಯ್ದು ಕರೆತರುತ್ತಾರೆ. ಮೊಸಾಯಿಕ್ನೆಲದ ಮೇಲೂ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ!!

ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನಾಗಪೂಜೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ.ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದಲ್ಲಂತೂ ನಾಗದೋಷ ನಿವಾರಣೆಯ ಪೂಜೆ ಒಳ್ಳೆ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ಸು. ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇಬದುಕಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಹಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಭಕ್ತಿ ಮೂಡಿದ್ದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಹಾವಿರಲಿ ಹೂವು ಬದುಕಲೂ ಏದುಸಿರುಪಡುವ ಮುಂಬಯಿಯಂಥ ಶಹರುಗಳಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಸಿನಿಮಾ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಬಂದುಸರ್ಪ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿಸುವುದು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು?

ಏಪ್ರಿಲ್ ಮೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲೇವಿರಮಿಸುವ ಗುಲ್ಬರ್ಗ ರಾಯಚೂರಿನಂಥ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನೇಕರು ಅಡಿಯಿಂದ ಮುಡಿಯವರೆಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ;ಗಂಡಸರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ಬಿಸಿಗಾಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುವದಷ್ಟೇ ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶ. ಬಿಸಿಲುಹೆಚ್ಚಿರುವ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಬೆಳೆದು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ಕಾರಣ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದಬುರ್ಖಾ ಕ್ರಮೇಣ ಧರ್ಮದ ಅಂಗವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು. ‘ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರು ಎ ಸಿ ಯೊಳಗೆ ಕುಂತರೂ ಬುರ್ಖಾಧರಿಸಲೇಬೇಕು’ ಎಂದಬ್ಬರಿಸುವ ಜನರ ಮನಸ್ಸು ವೈಚಾರಿಕತೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಮೂಢವಾಗಿದೆಯಷ್ಟೇ?

ಎಲ್ಲ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೂ ಒಂದು ಹಿನ್ನೆಲೆ ಕಾರಣ ಇದ್ದೇಇರುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಜನರ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅಂದಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಿಗೆ,ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಶೋಷಣೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದವೇನೋ. ವೈಚಾರಿಕ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಒಂದು ಆಚರಣೆ ಇಂದಿಗೂಪ್ರಸ್ತುತ ಉಪಯೋಗಕರ ಎಂದು ಖಚಿತವಾದರೆ ಖಂಡಿತ ಪಾಲಿಸೋಣ. ಆದರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂಪಾಲಿಸಿ ಮೂಢರಾಗುವುದು ಬೇಡ.

“ಅಲ್ಲ ಕಣ್ಲಾ. ನಾವೇನೋ ನಮ್ಮ ತಲೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅವತ್ತಿಗೆನಮಗೆ ಸರಿ ತೋಚಿದಂಗೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೋ. ಇವರಿಗೇನ್ಲಾ ಬಂದಿರೋದು ದೊಡ್ ರೋಗ. ನಮ್ ಹಿರೀಕರ ತಲೇನೇ ನಾವುಉಪಯೋಗಿಸ್ತೀವಿ, ನಮ್ ತಲೇನ ಸೈಡಿಗಿಡ್ತೀವಿ ಅಂತಾವಲ್ಲ ಮುಂಡೇವು!” ಎಂದು ನಮ್ಮ ಹಿರೀಕರು ಇಷ್ಟಗಲಬಾಯಿ ತೆರೆದು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಬಾರದಲ್ಲವೇ?

- ಡಾ ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್

ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿ ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ . . .

2012-01-19T00:22:00.000-08:00

ಹತ್ತರನಂತರ ಹನ್ನೊಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದೇ ಜನವರಿ 26ರ ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ದಿನದಂದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆಮತ್ತೊಂದು ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯ ರಂಗಪ್ರವೇಶವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ. ಕನ್ನಡಪ್ರಭದಲ್ಲಿಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಂತರ ಕೆಲಕಾಲ ಸುವರ್ಣವಾಹಿನಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ರಂಗನಾಥ್ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿಯ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್.ಸುವರ್ಣಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ತಮ್ಮೊಡನೆ ಕನ್ನಡಪ್ರಭದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನುಕರೆದೊಯ್ದ ರಂಗನಾಥ್ ಅದೇ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಹೊಸ ವಾಹಿನಿಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.ಯಶ ಪಡೆಯುತ್ತಾರಾ? ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಾಯಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಹಣಯಾರದು?

ರಿಲಯನ್ಸ್ಸಂಸ್ಥೆ ನೆಟ್ ವರ್ಕ್ 18ರ ಮುಖಾಂತರ ದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ವಾಹಿನಿಗಳು, ಕೆಲವು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷಾ ವಾಹಿನಿಗಳಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಇನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳ ಕಡೆ ನೋಡಿದರೆ ಬಹುತೇಕಸಂಸ್ಥೆಗಳು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಜಾಗೀರಾಗಿದೆ! ಜಾರಕಿಹೊರಳಿ ಕುಟುಂಬದ ಸಮಯ ಈಗ ನಿರಾಣಿಯವರದು, ಕಸ್ತೂರಿನ್ಯೂಸ್ ದೇವೇಗೌಡ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರ ನೇತೃತ್ವದ ಸುವರ್ಣ ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಜೀವ್ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ರದು, ಜನಶ್ರೀ ಹೆಸರೇ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಬಿ.ಎಸ್.ಆರ್ ಪಕ್ಷದ್ದು. ಉದಯ ವಾರ್ತೆ ಡಿ.ಎಂ.ಕೆ ಕುಟುಂಬದ್ದು,ಟಿವಿ 9 ಕನ್ನಡ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದವರದೂ ಅಲ್ಲವಾದರೂ ಅದು ಧನಪಕ್ಷದ ವಾಹಿನಿ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯವೋ ಜೋಕೋತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ.

ಪಬ್ಲಿಕ್ಟಿ.ವಿ.ಗೆ ಹಣ ಹೂಡಿರುವವರಾರು? ಒಂದು ಮೂಲದ ಪ್ರಕಾರ ಲಹರಿ ವೇಲು ಹಣ ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಾನಮನಸ್ಕರು,ನಿಜವಾದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವವರು ಹಣ ಹೂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಆಂಬೋಣ. ಉಳಿದ ವಾಹಿನಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೆಂಬಂತೆ ಮೊದಲ ದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿರುತ್ತವಂತೆ.ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ವರದಿಗಾರರ ಆಸ್ತಿ ವಿವರಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ದಿನ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆಂಬಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ಭ್ರಷ್ಟರ ರೀತಿ ರಾಮನ ಲೆಕ್ಕ ಕೃಷ್ಣನ ಲೆಕ್ಕ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಸಾರ್ಥಕ! ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಣಹೂಡಿದವರ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ಮೊದಲ ದಿನ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾದೀತು.

ನಿಜಕ್ಕೂಹೊಸತನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲರೇ?

ಪ್ರಾದೇಶಿಕಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳಿರಲಿ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ (?) ಮಟ್ಟದ ವಾಹಿನಿಗಳಿರಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಮತ್ತೊಂದರ ತದ್ರೂಪಿನಂತೆಯೇಕಾಣುತ್ತಿರುವಾಗ ‘ಹೊಸತನ್ನು ಖಂಡಿತ ನೀಡಲಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂಬುದನ್ನು ನಂಬುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದಮಟ್ಟಿಗೆ ಉದಯ ವಾರ್ತೆಗಳು ಮೊದಲ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯಾದರೂ ತನ್ನ ನಿಧಾನಗತಿಯಿಂದ, ಹಳೆಯ ಸುದ್ದಿಗಳ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಿಂದಅದು ಹೆಚ್ಚು ಸದ್ದು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಟಿ.ವಿ9 ಕನ್ನಡ ವಾಹಿನಿಯೇ ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಎಂದರೆ ಸರಿಹೋದೀತು. ಮೊದಮೊದಲು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವರದಿಗಳಿಂದ, ನಡೆಸಿದ ಕುಟುಕು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳಿಂದ ಜನರನ್ನಾಕರ್ಷಿಸಿದಟಿ.ವಿ9 ನಂತರ ರೋಚಕ (?) ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ನಂತರ ಬಂದ ಸುವರ್ಣ, ಸಮಯ, ಜನಶ್ರೀ,ಕಸ್ತೂರಿ ಎಲ್ಲವೂ ಟಿ.ವಿ9 ವಾಹಿನಿಯ ತದ್ರೂಪಿನಂತಯೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಅದೇ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟೂ,ಸಿನಿಮಾ, ತಾರೆಯರ ಜೀವನದ, ಪ್ರಚಾರಪ್ರಿಯ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ವೈಭವೀಕರಣ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗೋಕೆ ಮುಂಚೆ ಒಂದಷ್ಟುಕ್ರೈಮು, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ?! ಎಲ್ಲಾ ವಾಹಿನಿಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು. ಹೆಸರುಬೇರೆಬೇರೆಯಷ್ಟೇ. ಈಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವಾಹಿನಿಗಳಲ್ಲೂ ರೆಕಾರ್ಡೆಡ್ ಹಾಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಕಾರುಬಾರು.

‘ಜನರಿಗೆಏನು ಬೇಕೋ ಅದನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂಬ ಸಮರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ನೈಜ ನೈತಿಕ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತಿಲಾಂಜಲಿಯಿಟ್ಟುಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ವಾಹಿನಿಗಳು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಮುಖವಾಣಿಯಂತೆ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿರುವುದುಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಇವರ ನಡುವೆ ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡುತ್ತೇವೆಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭರವಸೆ ಇಡಬಹುದು? ಟಿ.ಆರ್.ಪಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿಕೂಡ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗದೊಂದು ವಾಹಿನಿಯಷ್ಟೇ ಆಗಿಬಿಡಬಹುದೇ? ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿ ತೊರೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಜಾಹೀರಾತು ನೀಡುವ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು, ಆ ಉದ್ಯಮಗಳ ಹಿಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳುಇವರೆಲ್ಲರ ವಿಷವರ್ತುಲದಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರಾ? ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಲಿಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಆಸೆ, ಹಾರೈಕೆ.

ಉಳಿದಿದ್ದೇನೆಇರಲಿ, ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗಂತೂ ಪತ್ರಕರ್ತರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಟಿ.ವಿ ಸಂಚಲನವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದೆ. ವಾಹಿನಿಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಹೊಂಚುಹಾಕುವ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆರಂಗನಾಥ್ ಮತ್ತವರ ತಂಡ ಗೆದ್ದಿದೆ. ಈ ಗೆಲುವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯಲಿ......

ಡಾ.ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.

19/01/2012

ಹಿಂಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ...

2012-01-05T05:52:00.000-08:00

ಒಂದು ಗಲಭೆಯ ಸುತ್ತ. . .

2012-01-03T21:09:00.000-08:00

ಕಳೆದ ವಾರ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಕಥೆ.

ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ: - “ಏ ರಫೀಕ್. ಬಾ ಇಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲೇ ಸೀಟು ಖಾಲಿ ಇದೆ”.ರಫೀಕ್ ಅವಳೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದ. ಹಿಂದಿರುಗಿ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರಾದ ಗಣೇಶ, ರಾಜು, ರಷೀದ್ ಕುಳಿತಿದ್ದೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದ.ಮುಸಿಮುಸಿ ನಗಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. “ಏನ್ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ? ಬಾ ಬೇಗ ಏನೋ ಕೊಡಬೇಕು” ಅವಳು ಮತ್ತೆಕೂಗಿದಳು. ನಿಂತಲ್ಲಿಂದ ಒಂದಿಂಚೂ ಅತ್ತಿತ್ತ ಕದಲದೆ ಅವಳೆಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ಇಲ್ಲ ರಶ್ಮಿ ದೀದಿ. ನಾನಿಲ್ಲೇಎಲ್ಲಾದರೂ ಕೂತ್ಕೋತೀನಿ” ಎಂದ್ಹೇಳಿ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದ. “ಯಾಕೋ? ಏನಾಯ್ತು? ಅಮ್ಮ ನಿನಗೂ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟುಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಾ”. ತಗ್ಗಿಸಿದ ತಲೆಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತದೆ “ಇಲ್ಲ ದೀದಿ. ನಾನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತರೆ ಇವರೆಲ್ಲರೇಗಿಸ್ತಾರೆ. ಹೆಣ್ಮುಕ್ಕ ಹೆಣ್ಮುಕ್ಕ ಅಂತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ತಗೋತೀನಿ ಬಿಡು”. ರಶ್ಮಿ ಮತ್ತವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವಳ ಗೆಳತಿ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಕರು. “ಈಗ ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರ. ದೊಡ್ಡ ಗಂಡಸಂಗೆಆಡ್ತೀರಲ್ಲ. ಬಾರೋ ಇಲ್ಲಿ. ಅದ್ಯಾವನು ರೇಗಿಸ್ತಾನೋ ನಾನೂ ನೋಡ್ತೀನಿ” ಎಂದು ಜೋರು ಮಾಡಿದಳು. ರಫೀಕಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಡೆಗೆ ನೋಡಿದ. ನಗು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು, ಮಾಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ‘ದಯವಿಟ್ಟು ರೇಗಿಸಬೇಡ್ರೋ’ಎಂದು ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಬೇಡುತ್ತ ರಶ್ಮಿಯ ಪಕ್ಕ ಬಂದು ಕುಳಿತ. “ಇನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮೀಸೆ ಮೂಡಿಲ್ಲ ನಿನ್ನಫ್ರೆಂಡ್ಸಿಗೆ, ಪಿಯುಸಿ ಓದ್ತಿರೋ ನನ್ನನ್ನೂ ರೇಗಿಸ್ತಾರಂತ?!” ಅವಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವೀಯದೆ ಆಕೆಯಿತ್ತತಿಂಡಿಯನ್ನು ತಿನ್ನತೊಡಗಿದ. ಬಸ್ಸು ಹೊರಟಿತು.

ಅದೇ ಸಂಜೆ ಅದೇ ಬಸ್ಸು: -

“ಲೋ. ಕಿಟಕಿ ಪಕ್ಕ ಬ್ಯಾಗ್ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ. ರೀಸಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಷ್ಟರಲ್ಲಿಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಲ್ಲ. ನನ್ನ ಜಾಗ ಬಿಡ್ರೋ” ಗೋಗರೆದ ರಫೀಕ. ಅವನ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತ“ಏನ್ ಸೀಟ್ ರಿಸರ್ವ್ ಮಾಡ್ಸಿದ್ಯಾ? ಹೋಗ್ ಹೋಗು. ಬೇರೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಕೂತ್ಕೋ ಹೋಗು” ರಷೀದ್ ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿಗಣೇಶನೆಡೆಗೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣುಮಿಟುಕಿಸಿದ. ಗಣೇಶ ಚುಡಾಯಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ “ಹೋಗಪ್ಪ. ನಿನ್ನ ರಶ್ಮಿ ದೀದಿಎಲ್ಲಾದರೂ ಸೀಟು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾಳೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಫೀಕನಿಗೆ ಕೋಪವೇರಿ ಗಣೇಶನ ಕೊರಳಪಟ್ಟಿಹಿಡಿದೆಳೆದ, ಶರ್ಟಿನ ಮೊದಲ ಗುಂಡಿ ಕಿತ್ತು ಬಂತು. “ನಮ್ಮ ಜೊತೇನೇ ಪಂಗಾ ತಗೊತೀಯೇನೋ” ಎಂದಬ್ಬರಿಸುತ್ತಗಣೇಶನ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಜು ರಷೀದ ಮೇಲೆದ್ದು ಮೂವರು ರಫೀಕನ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿ ರಭಸದಿಂದನೂಕಿದರು. ನಾಲ್ಕೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಹೋದವನು ಆಯತಪ್ಪಿ ಬೀಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೇಲೆತ್ತಿದ.“ಲೋ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ತಿಂದಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತ? ನನ್ನ ಬಸ್ಸಲ್ಲೇ ಕಿತ್ತಾಡ್ತೀರಾ? ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹೊರಗೆ ಅಟ್ಟಿಬಿಡ್ತೀನಿನೋಡಿ” ಎಂದು ಗದರಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಒಂದು ಖಾಲಿ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ರಫೀಕನಿಗೆ ಕೂರುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿ ರಾಜುವಿನೆಡೆಗೆತಿರುಗಿ “ಯಾಕೋ ರಾಜು ಈ ಪುಂಡಪಟಲಾಮ್ಮಿನ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ನೀನೂ ಹಾಳಾಗ್ ಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೀಯಾ ಹೇಗೆ? ನಿಮ್ಮಪ್ಪನಿಗೆಹೇಳ್ಬೇಕಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ. “ಹೇ ಹೇ. ಸುಮ್ಮನೆ ತಮಾಷೆಗೆ ಆಟಾಡ್ತಿದ್ದೋ ಅಂಕಲ್. ಮನೇಗೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಬೇಡಿ”ಹಲ್ಲುಕಿರಿಯುತ್ತ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾದ.

ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಎರಡು ಅಂಗಡಿಗಳ ಬಳಿ:-

“ವಿಷಯಗೊತ್ತಾಯ್ತ ರಮೇಶ. ಇವತ್ತು ಸಂಜೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಬಿ ಹುಡುಗ ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಶರ್ಟೆಲ್ಲಹರಿದು ರಕ್ತ ಸುರಿಯುವಂತೆ ಹೊಡೆದನಂತೆ”

“ಹೌದಾ?!ಇವರದ್ಯಾಕೋ ಅತಿಯಾಯ್ತು ನೋಡು. ಏನಕ್ಕಂತೆ?”

“ಲವ್ಜಿಹಾದೂ. ಆ ಸಾಬೇ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಬಳಿಯೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಇವರು ಯಾಕೆ ಅಂಥ ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ. . .”

“ಒಂದುಮೀಟಿಂಗ್ ಸೇರಿಸು. ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಬೇಕು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ”

* * *

“ವಿಷಯಗೊತ್ತಾಯ್ತ ಹಮೀದ್ ಭಾಯ್?”

“ಏನುಅಲಿ?”

“ಇವತ್ತುಸಂಜೆ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗರು ರಕ್ತ ಕಾರುವಂತೆ ಹೊಡೆದರಂತೆ”

“ಹೌದಾ?!ಇವರದ್ಯಾಕೋ ಅತಿಯಾಯ್ತು ನೋಡು. ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಸೇರಿಸು. ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಬೇಕು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ”

* * *

ಮತ್ತೊಂದು

ಹೈವೇಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ:-

“ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೀನಿ. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ರಲ್ವಾ ನೀವಿಬ್ಬರೂ”ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಪ್ರಭಾ ಮತ್ತು ಉಮಾರ ಬಳಿ ಬಂದು ಖಾಲಿಯಿದ್ದ ಅವರೆದುರಿಗಿನ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ ಅನ್ಸಾರಿ. ಅವನೊಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದ ನದೀಮ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ.

“ಹೌದು. ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ವಿ. ಒಂದು ವಾರವಾಯ್ತು ಬಂದು. ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೀನಿ”

“ನಾವೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಒಂದು ವಾರವಾಯ್ತಷ್ಟೇ!”

“ಯಾವ ಕೇಸು?”

“ಅದೂ ಅದೂ. . .”

“ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಹೇಳಿ”

“ಖೋಟಾನೋಟು! ನಿಮ್ಮದು?”

“ಖೋಟಾನೋಟಾ?! ನಮ್ಮದು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ಕೇಸಲ್ಲಪ್ಪ. ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟಒಡವೆ ಕದಿಯಬೇಕಾದರೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು ಅಷ್ಟೇ!”. ಅದೂ ಇದೂ ಹರಟುತ್ತಾ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದರು.ನದೀಮ ಅನ್ಸಾರಿಯ ಕಿವಿಯಲ್ಲೇನೋ ಉಸುರಿದ. ಅನ್ಸಾರಿ ಸರಿಯೆಂಬಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತ “ನಿಮ್ಮದೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬನ್ನಿ. ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬ್ಯುಸಿನೆಸ್ಸು. ನಿಮಗೂ ಕಮಿಷನ್ ಸಿಗುತ್ತೆ.ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಬ್ಬರು ಹುಡುಗೀರಿದ್ರೆ ಅನುಮಾನ ಪಡೋರು ಕಡಿಮೆ”. ಪ್ರಭಾ, ಉಮಾ ತಮ್ಮತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಚರ್ಚಿಸಿಐದು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಕಾಫಿಯ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ನದೀಮ ತಂದಿದ್ದ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹೋಟೆಲಿನ ಫೋನ್ ರಿಂಗಣಿಸಿತು.

“ಹಲೋ”

“ಹಲೋ ನಾನು ರಮೇಶ”

“ರಮೇಶಣ್ಣ!! ನಾನೇ ಈಗ ನಿಮಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುವವನಿದ್ದೆ ನೋಡಿ. ಒಂದುಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ. ಈಗ ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಗೆ ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗೀರು ಬಂದು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಅವರು ಬಂದ ಐದು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಅವರು ಇಬ್ಬರು ಬಂದರು. ಬೇರೆ ಬೇರೇನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಂತರನಮ್ಮವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಏನೋ ಗುಸುಗುಸು ಮಾತನಾಡಿ ತಮ್ಮ ಜೊತೇಲೇ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿಬಿಡೋದಾ?!! ನಾನಿವತ್ತುಒಬ್ಬನೇ ಬೇರೆ ಇದ್ದೆ. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲೇ ಹಿಡಿದುಹಾಕಿಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ”

“ಇರಲಿ ಇರಲಿ. ಯಾವ ಕಡೆ ಹೊರಟರು?”

“ಮೈಸೂರಿನ ಕಡೆಗೆ. ಇನ್ನರ್ಧ ಘಂಟೇಲಿ ನಿಮ್ಮ ಊರಿನ ಬಳಿ ಬರ್ತಾರೆ”

“ಯಾವ ಗಾಡಿ?”

“ಮಾರುತಿ ಆಮ್ನಿ, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಗಾಡಿ. ಕೇರಳ ರಿಜಿಷ್ಟ್ರೇಶನ್ದು”

“ನಾವು ವಿಚಾರಿಸ್ತೀವಿಬಿಡು. ನಿನಗೆ ನಂತರ ಫೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ. ನಾಳೆ ಮೀಟಿಂಗಿದೆ”
ಅದೇರಾತ್ರಿ ಪೋಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ: -

ಒಳಗೇನು ನಡೀತು, ಹೊರಗೇನು ನಡೀತು ಅನ್ನೋದು ಸರಿಯಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.ಬಹುಶಃ ಪೋಲೀಸರಿಗೂ!! ‘ಅವರೆಲ್ಲ ಕಳ್ಳರು, ನಾವು ನೋಡ್ಕೋತೀವಿ ಬಿಡಿ’ ಅಂತ ಪೋಲೀಸರು; ‘ಇಲ್ಲ. ಇದುಮತ್ತೊಂದು ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಕೇಸು. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗರು ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಇವರು.ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಅವರ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಬರೋ ರೀತಿ ಹೊಡೆದರೂ ನಾವು ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾ?’ ಅಂತ ಸಂಘದವರು.

ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ಬೆಳೀತು. ಯಾರಲ್ಲೂ ತಾಳ್ಮಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿಕೈಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಹಣವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ನಾಲ್ವರು ಕಳ್ಳರು ಠಾಣೆಯೊಳಗೆ ಸೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮಾತು ಮಾತಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

ಯಾರೋ ಠಾಣೆಯೆಡೆಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದರು. ಮತ್ಯಾರೋ ಚಪ್ಪಲಿ ತೂರಿದರು. ಮರುಕ್ಷಣಎತ್ತನೋಡಿದರತ್ತ ಪೋಲೀಸರ ಲಾಠಿ ರೊಯ್ಯನೆ ಬೀಸಲಾರಂಭಿಸಿತು.

ನಗರ ಉದ್ವಿಗ್ನ; ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆ ಜಾರಿ.

* * * *

ಕೊನೆಗೆ

ಪ್ರತಿಭಟನಾ ಸಭೆ. ಒಂದೆರಡು ಕಾಲೇಜಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯರನ್ನುಬಲವಂತವಾಗಿ ಕರೆತಂದು ಕೂರಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮ ಸಭೆ ‘ಬೃಹತ್ತಾಗಿತ್ತು’. ಪೋಲೀಸರಿಗೆ, ಅವರಿಗೆ, ಇವರಿಗೆಎಲ್ಲರಿಗೂ ಉಗಿದು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯ್ಹಾಕಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಬಟ್ಟೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಮೆರವಣಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಅಂದು ಶುಕ್ರವಾರವಾದ್ದರಿಂದ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಸೀದಿಯ ಕಡೆಗೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದು ಕೇವಲಆಕಸ್ಮಿಕವಷ್ಟೇ! ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಬುದ್ಧಿ ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಬೇಡ.

ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ: -

“ನೋಡೋ ರಫೀಕ. ಇವತ್ತುನಮ್ಮಣ್ಣನ ಮೊಬೈಲ್ ತಂದಿದ್ದೀನಿ. ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ದೂ” ಗಣೇಶ ಜೇಬಿನಿಂದ ಮೊಬೈಲಿನ ಚೂರೇ ಚೂರು ದರ್ಶನಮಾಡಿಸಿ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಸಿದ. ರಫೀಕನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆಸೆ ನೀರೂರಿತು. “ಲೋ ನಿಮ್ಮಣ್ಣನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ?”

“ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಜ್ವರ ಬಂದುಮಲಗಿದ್ದ. ಎತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದ್ಬಿಟ್ಟೆ. ಗೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರಾಯಿತು ಬಿಡು”

“ತೋರಿಸೋ ಮೊಬೈಲ್ನಾ”

“ಹೋಗಲೇ! ನಿನ್ನೆ ನನಗೆಹೊಡೆಯಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಮೊಬೈಲೂ ತೋರಿಸಲ್ಲ, ಏನೂ ತೋರಿಸಲ್ಲ”

“ಲೋ ಗಣೇಶಾ! ಇಷ್ಟೆಯೇನೋಫ್ರೆಂಡ್ ಶಿಪ್ಪೂ? ನಿನ್ನ ಶರ್ಟಿನ ಗುಂಡಿ ನಾನೇ ಹೊಲೆದುಕೊಡ್ತೀನಿ. ಪ್ಲೀಸ್ ತೋರಿಸೋ”

ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಗಹನವಾಗಿಯೋಚಿಸಿ ಕಣ್ತೆರೆದು “ಸರಿ. ತೋರಿಸ್ತೀನಿ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳಬಾರದು ನೀನು”. ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ ರಫೀಕ.ಮೊಬೈಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿಡಿದು “ಯಾವ ಗೇಮಿದೆಯೋ ಇದರಲ್ಲಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

“ಕಾರ್ ರೇಸಿದೆ. ಬೊಂಬಾಟಾಗಿದೆ.ಆಡ್ತೀಯಾ?”

“ಹ್ಞೂ ಹ್ಞೂ” ಕಣ್ಣರಳಿಸಿದ.

“ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಲ. ಜಾಸ್ತಿಕೇಳಬಾರದು”

“ಸರಿ ಕಣೋ. ಒಂದೇ ಸಲ.ವಾಪಸ್ಸು ಕೊಟ್ಬಿಡ್ತೀನಿ” ರಫೀಕ ಕಾರ್ ರೇಸನ್ನು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸು ಮೆರವಣಿಗೆಯಕಾರಣದಿಂದ ಸ್ತಬ್ಧವಾಯಿತು. ಕತ್ತು ಮೇಲೆತ್ತಿ ನೋಡುತ್ತಾ “ಏನಾಯ್ತೋ ಗಣೇಶಾ? ಬಸ್ಯಾಕೆ ನಿಂತೋಯ್ತು?”.

“ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಪ್ಪ!ಜನ ಅಷ್ಟೊಂದು ಇರೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಏನೋ ಸ್ಟ್ರೈಕಿರಬೇಕು. ಲೇ ಲೇ ಕಾರು ಎತ್ತೆತಲೋ ಹೋಗ್ತಿದೆ. ಸರಿಯಾಗಿನೋಡ್ಕೊಂಡು ಆಡು. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ವಾಪಸ್ಸು ಕೊಡು” ಮೊಬೈಲಿನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ರೇಗಿದ ಗಣೇಶ. . .

* * * * *

ಡಾ. ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್,

ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಾಧ್ಯಮ ಯಾವುದಿರಬೇಕು?

2011-12-07T04:30:00.001-08:00

ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಉದ್ದೇಶ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾಕ್ಷರಗೊಳಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನುವಿಚಾರಪ್ರಿಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ವೈಚಾರಿಕತೆಯನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿ ಹಳೆಯ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿಉತ್ತಮವಾದ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ತೊಡೆದು ಜಾತಿ – ಧರ್ಮದ ಕಂದಕ ಅಂತರವನ್ನುಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಿ ಉತ್ತಮ ಮಾನವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಆದರಿವು ಆಗುತ್ತಿದೆಯಾ? ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕಗಳನ್ನುಪಡೆಯುವ, ಹೆಚ್ಚು ಶಿಕ್ಷಿತರಿರುವ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ {ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷರರುಎಂಬುದು ಸರಿಯಾದ ಪದ} ಕೂಡ ಮಡೆ ಮಡೆ ಸ್ನಾನದಂತಹ ಆಚರಣೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿ, ಉಗ್ರ ಬಲಪಂಥೀಯಸಂಘಟನೆಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಭದ್ರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಬಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲೋ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದೆ ಎನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಮದುವೆಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯದ ಜಾತಕಫಲ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಗಳು [ಆ ಕಾಲದ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜನ್ಮದಿನಾಂಕವೇಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಜಾತಕ ಕೂಡಿಸುವುದು ಎಲ್ಲಿ ಬಂತು?!] ‘ವಿದ್ಯೆ’ಯ ಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆಪ್ರಮುಖವಾಗುತ್ತಿವೆ ಏಕೆ?

ಸಚಿವ ಕಾಗೇರಿಯವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುವ,ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬಾರದ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ ನಂತರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಾಧ್ಯಮದ ಭಾಷೆಯಾವುದಿರಬೇಕೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚರ್ಚೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಇವತ್ತಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಉದ್ದೇಶಕೆಲಸ ಪಡೆಯಲು ಹಣ ಸಂಪಾದಿಲು ಇರುವ ಒಂದು ಮಾನದಂಡ ಅಷ್ಟೇ! ನೀವು ವೈದ್ಯನಾಗಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಜನಪರ ಎಂದಾರೂಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಇಂಜಿನಿಯರ್ರಾಗಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಹೊಸ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದೀಯ? ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆಹೊಸ ರೀತಿಯ ಯೋಜನೆಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿವೆ ಎಂದ್ಯಾರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಉಪನ್ಯಾಸಕ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪಾಠ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರು ವಿರಳ. ಸಮಾಜಕೇಳುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?” ಎಂದು ಮಾತ್ರ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಂತಿಮಗುರಿ ಕೇವಲ ಹಣ ಗಳಿಸುವಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದೇವೆ.

ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕೋ ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕೋಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯ ಸಂಗತಿ. ಜಪಾನ್ ಚೀನ ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಉದಾಹರಣೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಾತೃಭಾಷೆಯಶಿಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ತಮವೆಂದು ವಾದಿಸುವವರು ಬಹಳ ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವಮುನ್ನ ಸರ್ವಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಕನ್ನಡ [ಅಥವಾ ಭಾರತದ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆ] ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾವೆಷ್ಟುತಯಾರಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ, ಪಿ ಯು ಸಿವರೆಗಿನ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳುಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಬಿ ಎಸ್ಸಿ, ಬಿ ಎಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಕೂಡ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಲಭ್ಯ. ಆದರೆ ಇತರೆ ಉನ್ನತಶಿಕ್ಷಣಗಳಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳು? ಉಹ್ಞೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಹಂತದ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳುಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಲಭ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದನ್ನುಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮೂಲತಃ ನಾನು ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಕನ್ನಡ, ಹಿಂದಿ, ಮಲಯಾಳಿ ಮಾಧ್ಯಮದಿಂದಬಂದ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮೊದಲ ವರ್ಷದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಕಂಡಿರುವೆನು. ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಆ ಕೀಳರಿಮೆ, ಹೊಸ ಆಂಗ್ಲ ಪದಗಳ ಕಲಿಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಕಷ್ಟದಿಂದಾಗಿಆರು ತಿಂಗಳು, ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದರು. ಈ ಸುಖಕ್ಯಾಕೆ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಬೇಕಿತ್ತು?

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಾಧ್ಯಮ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬೇಕಿರುವುದು

Ø ಆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅಗತ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ.

Ø ಕೆಲಸ ಸಂಪಾದಿಸಲು, ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ಆ ಭಾಷೆಯ ಉಪಯೋಗ ಅನಿವಾರ್ಯವೆನಿಸಿದಾಗ.ಇಂದು ಪಾನ್ ಕಾರ್ಡ್, ರೇಷನ್ ಕಾರ್ಡ್ ಆಗಲಿ, ಬಸ್ಸು ರೈಲಿನ ಮುಂಗಡ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕಿಂಗ್ಗಿಗಾಗಲೀ ಆನ್ಲೈನ್ ನಲ್ಲೇ ಅರ್ಜಿ ತುಂಬುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆದರಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಜ್ಞಾನ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆಯೇಹೊರತು ಉಳಿದ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲ.

Ø ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ಹೇಳಿದಂತೆ ಗಣಿತ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ,ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ ನೋಡುವುದು. ಇದರ ಸಾಧಕ ಭಾಧಕಗಳೆಷ್ಟು?

ನಗರಗಳಲ್ಲಿನ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳೆಲ್ಲ ಖಾಸಗಿಯವರ ಸುಪರ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಮಯವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಹಳ್ಳಿಯ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ಮಾತನಾಡುವುದು ಹಳ್ಳಿ ನಗರಗಳನಡುವೆ ಈಗಾಗಲೇ ಇರುವ ಬೃಹತ್ ಅಂತರವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದಷ್ಟೇ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಭಾಷಾಪ್ರೇಮ ಅವನ/ಅವಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಖಂಡಿತ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪಿ ಯುವರೆಗೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇಓದಿದವರು ಆಂಗ್ಲಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿ ಬದಲಾದಂತೆ ಆಂಗ್ಲಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಿದವರು ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ ಬಹಳಷ್ಟು ಉದಾಹರಣೆಗಳುಂಟು. ಆಂಗ್ಲಮಾಧ್ಯಮದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೂಡ ಕೊನೆ (a+b)²= a²+b²+2ab ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದುಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ವೈಫಲ್ಯ.

- ಡಾ ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್

ಶುಚಿಗೊಳ್ಳದ ಮನಗಳು ಮತ್ತು ಮಡೆ ಮಡೆ ಸ್ನಾನ

2011-12-01T05:23:00.001-08:00

ಜನರ ನಂಬಿಕೆಗಳೇ ಮೌಡ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿರುವಾಗ ಆಳುವ ‘ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ’ ಸರಕಾರಗಳುಆ ಮೌಡ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತೇಜಿಸಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಇಂದಿನವರ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕೊಂಚ ಧಕ್ಕೆಯಾದರೂ ಚಿಂತಿಲ್ಲಎಂಬ ಧೃಡಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮೌಡ್ಯಗಳನ್ನು ತೊಡೆಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಬೇಕೋ?

ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಚಂಪಾಷಷ್ಠಿ ಅಂಗವಾಗಿ ಮೂರು ದಿನಗಳಕಾಲ ನಡೆಯುವ ವಾರ್ಷಿಕ ಮಡೆಸ್ನಾನ ಅಥವಾ ಉರುಳುಸೇವೆ ಆಚರಣೆ ಈ ವರ್ಷವೂ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ.ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂಘಟನೆಗಳ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆಯೂ ‘ಜನರ ಭಕ್ತ ಮನಸ್ಸನ್ನು’ ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಲಿಚ್ಛಿಸದಸರಕಾರದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಡೆಸ್ನಾನ ನೆರವೇರಿತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಉಂಡೆದ್ದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಉರುಳಾಡಿ ಭಕ್ತವರ್ಗ ಆನಂದತುಂದಲಿತಗೊಂಡಿತು. ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕುಳಿತಿದ್ದನೇನೋ?! ಈ ವರ್ಷವೂ ಮತ್ತದೇಮುಂದುವರಿಕೆ. ಈ ಬಾರಿ ಮಡೆಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮೊದಲು ಉಚ್ಛರಿಸಿದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಸುಂದರಭಟ್ ‘ಆಚರಣೆಗೆ ಭಕ್ತಾಧಿಗಳಿಂದ ಭಾರಿ ಬೇಡಿಕೆ ಬಂದ’ ಕಾರಣವೊಡ್ಡಿ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.ಎಂಜಲೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಉರುಳುವ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಾದಿಗಳು, ಉಂಡೆದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನಸ್ಸುಗಳ ವಿವೇಕದ ಬೆಳಕುನಂದಿಹೋಗಿದೆ.

ಜನರ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಅದು ಮೌಡ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ,ಭಕ್ತರ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಸರ್ವವನ್ನೂ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ? ‘ಬಹುಜನರ,ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸಲಿಚ್ಛಿಸದೆ’ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನೇ ಹಿಂದೆ ಆಳಿದವರೆಲ್ಲ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಸತಿಪದ್ಧತಿ, ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ, ಸಕೇಶಿ ಪದ್ಧತಿ, ದೇವದಾಸಿ ಪದ್ದತಿ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಗಳೆಲ್ಲ ಇಂದೂ ಕೂಡ ಬಹಿರಂಗವಾಗೇಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನುಮಾಡಿದ್ದೂ ಕೂಡ ಮಡೆಸ್ನಾನದ ಸಮರ್ಥಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇ ಇರಬೇಕು.

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ ?! - ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೂಡ ಉರುಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸಮರ್ಥನೆ ಕೊಡುವವರು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರೇ ಉರುಳಿದರು ಅದು ಮೂಡನಂಬಿಕೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಹೋಗಲಿ ಅವರ ಮಾತಿನಂತೆ ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಇತರೆ ಜಾತಿ ವರ್ಗದವರು ಉಂಡ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಉರುಳಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಯಾರಿದ್ದಾರ?..

ಪತ್ರಕರ್ತನ ಹತ್ಯೆಗೆ ಪತ್ರಕರ್ತೆಯ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ?!

2011-11-25T01:00:00.001-08:00

ಜೆ ಡೆ source - youthkiawaaz.com

ಜೂನ್ ಹನ್ನೊಂದು ೨೦೧೧ರಲ್ಲಿ ಹತ್ಯೆಯಾದ ಮಿಡ್ ಡೇ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಜೆ ಡೆಯ ಹತ್ಯೆಗೆ ಸಹಕರಿಸಿದ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಏಶಿಯನ್ ಏಜ್ ನ ಪತ್ರಕರ್ತೆ, ಡೆಪ್ಯುಟಿ ಬ್ಯುರೋ ಚೀಫ್ 'ಜಿಗ್ನ ವೋರ'ಳನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಇಂದು ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಜೆ ಡೆ ಯ ಚಲನವಲನದ ಬಗ್ಗೆ ಹಂತಕರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದ್ದು, ಬಂಧನದ ನಂತರ ಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂನ ಕೈವಾಡವಿರುವುದಾಗಿ ತನ್ನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪದೇಪದೇ ಬರೆದು ತನಿಖೆಯ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಗಂಬೀರ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಚೋಟ ರಾಜನ್ ತಂಡದ ಕೈವಾದವಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಜಿಗ್ನ ವೋರ ಸಹಕರಿಸಿರುವುದು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ತನಿಖೆಗಳಿಂದ ದೃಡಪಟ್ಟಿದೆ.

jigna vora; source-ndtv

ಪೇಡ್ ನ್ಯೂಸ್, ಪತ್ರಕರ್ತರ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗಳಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರೊಬ್ಬರ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರೇ ಆರೋಪಗೊಳಗಾಗಿ ಬಂಧನೋಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುವುದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರುವು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳು

2011-10-25T19:17:00.000-07:00

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1 – ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ವರ್ಷದ ಯಾವುದಾದರೊಂದುದಿನ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಪುಂಡಾಟಗಳು; ಮುಂಜಾನೆ ಟ್ಯೂಷನ್ನೂ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾಲೇಜು,ಸಂಜೆ ಮತ್ತೊಂದೆರಡು ಟ್ಯೂಷನ್ನೂ, ರಾತ್ರಿ ಒಂದಷ್ಟು ಓದು – ಪಿ ಯು ಸಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೇನನ್ನೂ ಯೋಚಿಸಲುಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಓದಿದ್ದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ ಮೆಡಿಕಲ್ ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕಿ ಇವತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಹತ್ತು ವರ್ಷವಾಯಿತು.ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಚೇತನ್ ನ ಪರಿಚಯವಾದ ದಿನವಿದು. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ದಿನ.ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನವರೆಗೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನ. ಆದರೀಗ? ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯ ಇರಿತಕ್ಕೆಜರ್ಝರಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2 – ಅದು ಆದರ್ಶಗಳು ಉತ್ಕರ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದಕಾಲ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಅಗ್ರಹಾರ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಗಣೇಶ ಟೀ ಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಬೈಟು ಚಾಕುಡಿಯುತ್ತ ಸಿಗರೇಟಿನ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಾಗಲೀ, ಅರ್ಥವೇ ಇಲ್ಲದ ಚಿತ್ರವೊಂದಕ್ಕೆಹೋಗಿ ಖಾಲಿ ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗಾಗಲೀ, ರಾತ್ರಿ ಹೈವೇ ಡಾಬಾದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಾಗಲೀ ಬರೀಆದರ್ಶ, ಕ್ರಾಂತಿ, ಹೋರಾಟ, ಬದಲಾವಣೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತು. ‘ಆದರ್ಶ, ಹೋರಾಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೇ ಮಾತನಾಡಿದಾಕ್ಷಣಏನನ್ನೂ ಬದಲಿಸಲಾಗದು. ಕ್ರಾಂತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸೋದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸ.ನಿಜಕ್ಕೂ ಮುಂದಿನ ನಮ್ಮ ವಾಸ್ತವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇವತ್ತಿನ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೀವಾ?’ ನಿನ್ನ ಗಂಭೀರಮಾತುಗಳಿಗೆ ನಗೆಯಾಡುತ್ತ ‘ಒಳ್ಳೆ ನಿರಾಶವಾದಿ ಕಣಪ್ಪ ನೀನು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನಾ ಲೋಕದಪಯಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನೆನಪಿದೆಯಾ ಚೇತು? ಗಾಂಧಿ ಬಗ್ಗೆ ಘನಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತನಾವೆಲ್ಲ ಟ್ರಿಪಲ್ ಎಕ್ಸ್ ರಮ್ ಹೀರುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ವ್ಯಂಗ್ಯದ ನಗು. ಆನಗುವನ್ನು ಮರೆಮಾಡೋದಿಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿಯೇ ಮುಖದ ಮುಂದೆ ಸಿಗರೇಟಿನ ಹೊಗೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದೆಯಲ್ಲವೇ?

ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದ ಡೈರಿ ಬರೆಯೋದಿಕ್ಕೆಆರಂಭಿಸಿ ಒಂಭತ್ತು ವರ್ಷವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಮನೆಯವರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಏನೇನಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ?!

ಅಕ್ಟೋಬರ್ 3 –

ಜೀವದ ಗೆಳೆಯ ಚೇತನ್,

ಸುಮನ ನನ್ನನ್ನು ತೊರೆದು ಬೇರೆಯವನನ್ನು ವರಿಸಿದದಿನ ಅನುಭವಿಸಿದ ಯಾತನೆ, ಬೇಸರವನ್ನು ಇವತ್ತಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಬೇಸರವಿರಲುಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಇಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿರುವ ಬೇಸರ, ಜಿಗುಪ್ಸೆ; ಈ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಹತ್ತಿರದವರ್ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಅಸಹಾಯಕತೆ....

“ಏನು ಡಾಕ್ಟ್ರೋ ಇವನು. ದುಡ್ಡು ದುಡ್ಡು ಅಂತ ಸಾಯ್ತಾನೆ.ಐದ್ಸಾವಿರ ಕಟ್ಟಿದ್ದೀವಿ ಸರ್, ಇನ್ನು ಐದು ಸಾವಿರ ಊರಿನಿಂದ ತರ್ತಿದ್ದಾನೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ, ನೀವು ಆಪರೇಷನ್ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಂದು ಕಟ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರೂ ಪೂರ್ತಿ ದುಡ್ಡು ಕಟ್ಟದಿದ್ದರೆ ನಾಡಿಮಿಡಿತಾನೂ ನೋಡಲ್ಲಅಂದ್ಬಿಟ್ಟ. ಧನ ಪಿಶಾಚಿ” ರೋಗಿಯೊಬ್ಬರ ಕಡೆಯವರು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳಿವು. ಬಹುಶಃನನ್ನೆಲ್ಲಾ ರೋಗಿಗಳು ಹೀಗೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೇನೋ? ಇವರ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು.

‘ಬಡ ರೋಗಿಗಳ ಬಳಿ ಕಡಿಮೆ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಚಿತ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಡ್ರಗ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಕಮಿಷನ್ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು...’ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳಿದ್ದವು. ಕನಸು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು, ತುಂಬಲು ನಿನ್ನಂಥ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರು.ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ವಾಸ್ತವದ ಪ್ರವಾಹದಲೆಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಆದರ್ಶದ ಹಾಯಿದೋಣಿ ಮುಳುಗದಂತೆ ತಡೆದುಗುರಿಯತ್ತ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವುದು . . .ನನ್ನಿಂದಂತೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಸರ್ಜರಿ ಸೀಟಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕಟ್ಟಲು ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷ ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ನೀನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದೆ. ‘ಈ ಸಾಲ ತೀರಿಸುವುದಕ್ಕಾದರೂ ನಿನ್ನೆಲ್ಲಕನಸುಗಳನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿಯಾದರೂ ತೊಡೆದುಹಾಕಿ ದುಡ್ಡು ವಸೂಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಒಮ್ಮೆ ದುಡ್ಡಿನರುಚಿ ಹತ್ತಿದ ಮೇಲೆ. . .ಹೋಗ್ಲಿಬಿಡು’ ನನಗೂ ಅದು ಸತ್ಯ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಗೆಳೆಯರೂಪಿ ಜಿ ಸೀಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬೇರೆಯವರ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಅವರ ಏಳಿಗೆಯಿಂದ ಹಿಗ್ಗದೆ ಕುಗ್ಗದೆ ಬದುಕುವನಿನ್ನ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಪಂಚವೆಲ್ಲ ಹಣದ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವಾಗಸೇವೆ, ಜನ, ಆದರ್ಶ ಅಂತ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ಅವಮಾನದ, ಅಪಹಾಸ್ಯದ ಸಂಗತಿಯಾತ್ತು. ಪಿ ಜಿ ಗೆ ಸೇರಿದ ನಂತರಜಿಜ್ಞಾಸೆಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಸಾಗಿದವು. ಮನದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಉತ್ತರ ಕೊಡುವಅರ್ಹತೆಯಿದ್ದ ನೀನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದೆ ನಿನ್ನದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಈಗ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೋ? ಘಟ್ಟದಗುಡ್ಡವೊಂದರ ಮೇಲಾ ಅಥವಾ ಪ್ರಪಾತದಲ್ಲಾ?
‘ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದು ಮಹಾಪಾಪದ ಕೆಲಸ.It is a great sin’ ಹಿಂದೆ ನಾನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನನ್ನೇ ಇರಿಯುತ್ತವೆಎಂದೆಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬರೆದ ಮೇಲೂ “ನನ್ನ ಸಾವಿಗೆ ಯಾರೂ ಕಾರಣರಲ್ಲ” ಅಂತ ಬರೆಯೋದು ಮೂರ್ಖತನ.‘ಇವರೇ ನನ್ನ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣ’ ಎಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಎದುರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿಲ್ಲ,ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಇದೆ. ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ನಿಂತಿದೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯಪ್ರತಿಬಿಂಬದಂತೆ ನೀನು.

ಅಪರಾಧಿ ಭಾವವೇ ಮನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರತಪ್ಪುಗಳ ಮೇಲೆ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇನೋ? ಡೈರಿಯ ಈ ಕೊನೆಯ ಪುಟ ನಿನಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀನೋಅಥವಾ ನನ್ನೊಳಗಿನ ನನಗೋ? ಎರಡಕ್ಕೂ ಅಂಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರಲಾರದು ಬಿಡು. ಈಗಲೂ ನಾನು ಸರಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬಹುದುಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ನನಗೇ ಯಾಕೋ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲ. ಸಾಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿರದಿದ್ದರೂ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಸತ್ತುಹೋಗಿದೆ.. .ಬರುತ್ತೀನಿ ಕಾಮ್ರೇಡ್. . .

- ಡಾ. ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.

ಸುಳ್ಯ.

ಅಂತ್ಯ ಕಾಣದ ತೆಲಂಗಾಣ ಚಳುವಳಿ

2011-10-15T07:49:00.000-07:00

telangana;source - wikipedia

ಮತ್ತೆ ತೆಲಂಗಾಣ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಸಂಚಾರ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನುಮುಚ್ಚಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜ್ಯ ಪರ ಹೋರಾಟಗಾರರು. ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹೋರಾಟದಿಂದಕರ್ನಾಟಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಸರಬರಾಜಾಗುವ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲ್ಲಿನ ಬಗೆಗಿನ ಚಿಂತೆಯೇ ಅಧಿಕವಾಗಿಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ದಶಕಗಳ ಹೋರಾಟದ ಇತಿಹಾಸದ ವಿವಿಧ ಮಜಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿರುವವರೇಕಡಿಮೆ. ತೆಲಂಗಾಣ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಿಧ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಕನ್ನಡಾನುವಾದಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?!ಯಲ್ಲಿ.

ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜ್ಯ ಹೋರಾಟ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಪುಢಾರಿಗಳಿಂದಪ್ರೇರಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹೋರಾಟವೂ ಅಲ್ಲ. ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು1946ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ರೈತ, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟ ಇಂದಿನ ತೆಲಂಗಾಣ ಚಳುವಳಿಯ ಮುನ್ನುಡಿಯೆಂದುಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ತೆಲಂಗಾಣ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಬರುವ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಹತ್ತು – ಆದಿಲಾಬಾದ್, ಹೈದರಾಬಾದ್,ಖಮ್ಮಂ, ಕರೀಂನಗರ, ಮೆಹಬೂಬನಗರ, ಮೇದಕ್, ನಲಗೊಂಡ, ನಿಜಾಮಬಾದ್, ರಂಗಾರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ವಾರಂಗಲ್. ಒಟ್ಟು1,14,840 ಚದುರ ಕಿ.ಮಿ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ 35,286,757 ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವ ಪ್ರದೇಶ. ಸಂಯುಕ್ತಾಂಧ್ರದ42 ಪ್ರತಿಶತಃ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿದು. ಒಟ್ಟು ಆದಾಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರ ಮತ್ತು ರಾಯಲಸೀಮಾ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ18 ಪ್ರತಿಶತಃ ಬಂದರೆ, ತೆಲಂಗಾಣ ಪ್ರದೇಶದ ಆದಾಯ (ಹೈದರಾಬಾದ್ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ) 62%!. ಆದರೆಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಾವುದ ದೂರ.

1953ರಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಾರು ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನುರಚಿಸಲು ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ಯತೆಯಿದ್ದರೂ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿಹೆಚ್ಚೆನಿಸುವಷ್ಟೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುವ ತೆಲಂಗಾಣ ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರದ ಏಕೀಕರಣಕ್ಕೆ ಈ ಸಮಿತಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನಒಲವಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶ ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದಾಯವಿತ್ತು. ಆ ಆದಾಯ ಆಂಧ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆಹೋಗಿಬಿಡಬಹುದೆಂಬುದು ತೆಲಂಗಾಣದವರ ಅಂಜಿಕೆ. ಅದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಗೋದಾವರಿನದಿಗಳ ಹೆಚ್ಚು ಹರಿಯುವಿಕೆ ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ; ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಕಟ್ಟುವ ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳಿಂದಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನ ಆಂಧ್ರಕ್ಕೆ. ಬ್ರೀಟೀಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪಡೆದ ಆಂಧ್ರದವರುತಮ ದಕ್ಕಬೇಕಾದ ನೌಕರಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭಯ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದ ಸಮಿತಿ1961 ರವರೆಗೆ ಏಕೀಕರಣ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ ನಂತರ ತೆಲಂಗಾಣದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರು ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೆರಾಜ್ಯ ಪುನರ್ರಚನೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೊಟ್ಟ ಸಲಹೆ ಐವತ್ತು ವರುಷಗಳಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಆಚರಣೆಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.

ಅಂದು ಮತ್ತು ಇಂದು ತೆಲಂಗಾಣ ಚಳುವಳಿಯ ಆತ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳದು.1968ರಲ್ಲಿ ಒಸ್ಮಾನಿಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸರಕಾರಿ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ತಮಗಾಗುತ್ತಿರುವಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದೆದ್ದರು. ಅಧಿಕೃತ ಸರಕಾರಿ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ 23 ಮಂದಿ ಪೋಲೀಸ್ ಶೂಟೌಟ್ ನಲ್ಲಿಮೃತರಾದರು. 2009ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪುಟಿದೆದ್ದ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಕಾವಿಗೆ ಬೆದರಿದ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 2010ರ ಒಳಗೆ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಆದೇಶಿಸಿತು.ಪ್ರಸ್ತುರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತಾಂಧ್ರದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದು ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದಸಮಿತಿ ತೆಲಂಗಾಣಕ್ಕೆ ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ಒಂದನ್ನಾದರೂ ರಚಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು.ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಹತೋಟಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಆಂಧ್ರದವರ ಒಡೆತನದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿರುವಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಬದಲಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಲಹೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವರದಿ ಆಂಧ್ರ ಹೈಕೋರ್ಟಿನಿಂದಛೀಮಾರಿಗೂ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. ‘ಇಂಥ ಸಲಹೆಗಳು ಪ್ರಜಾಪೃಭುತ್ವದ ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೇ ಅಪಾಯವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ’ ಎಂದುನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ನರಸಿಂಹ ರೆಡ್ಡಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು.

ಈಗ ಮತ್ತೆ ತೆಲಂಗಾಣ ಹೋರಾಟ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿದೆ. ಕೇಂದ್ರಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳ ಎಂದಿನ ನಿರಾಸಕ್ತ ದೋರಣೆ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಚತುರ ನಡೆಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಬಂಧನ, ಹಲ್ಲೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹಿಂದೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯ ಪಡೆದೇ ತೀರುತ್ತೇವೆಂಬ ಅಚಲ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಅಂತಿಮವೆಂದೇ ಕರೆಯಬಹುದಾದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದಶಕಗಳ ಶೋಷಣೆಗೆ ಈಗಲಾದರೂ ಅಂತ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದಾ?ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ.

- ಡಾ. ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್

ಅನ್ನದ ಉತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಮೂರು ಫೇಸು ಮೂರೇ ತಾಸು

2011-10-11T07:14:00.000-07:00

ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ವಿದ್ಯುತ್ತಿಗೆ ಈಗ ಅಧಿಕೃತೆಯ ಮುದ್ರೆ ಬಿದ್ದಿದೆ; ಅಷ್ಟೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ! ಆಳುವ ವರ್ಗದಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸರಕಾರದ ಈ ಅಧಿಕೃತ ಲೋಡ್ ಶೆಡ್ಡಿಂಗ್ ವಿವರವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಲೋಡ್ ಶೆಡ್ಡಿಂಗಿಲ್ಲ, ಇತರೆ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಾಸಿನ ಶೆಡ್ಡಿಂಗ್. ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆಮೂರು ತಾಸು ಮಾತ್ರ ಮೂರು ಫೇಸಿನ ವಿದ್ಯುತ್. ಸಂಜೆ ಆರರಿಂದ ಮಾರನೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆರರವರೆಗೆ ಬಲ್ಬುಗಳುಹತ್ತುವುದಕ್ಕೇ ಏದುಸಿರುಬಿಡುವ ಒಂದು ಫೇಸಿನ ವಿದ್ಯುತ್. ಆರು ತಾಸು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೂರು ಫೇಸಿನವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಈಗ ಮೂರು ತಾಸಿಗೆ ಇಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಾರಣ?- ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತಿತರ ನಗರಗಳಿಗೆ ಅಭಾದಿತವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದು.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸರಕಾರದ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನಗರಗಳೇ ಹೊರತುಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಗಳು ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳಿರುವ ಭಾರತವಾ? ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಹಸಿವ ನೀಗಿಸುವಅನ್ನ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿರುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ದೇಶವನ್ನು ನಗರೀಕರಣಗೊಳಿಸುವನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿ ನೆಚ್ಚಿದ ರೈತರನ್ನೂ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ದೂರ ಮಾಡುವ ಉದ್ದಿಶ್ಯದ ಇಂಥ ಆಲೋಚನೆಗಳುಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೂ ಹಾಹಾಕಾರ ಎಬ್ಬಿಸದೆ ಇರಲಾರದು.

ಮೊನ್ನೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಗಮನಿಸಿದೆ. ಹುಣಸೂರುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮೈಸ್ಟೋರ್ಸ್ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಮೆಟ್ರೋಪೋಲ್ ವೃತ್ತದವರೆಗೆ ರಸ್ತೆ ವಿಭಜಕದಲ್ಲಿ ಅಜಮಾಸು60-65 ಜಾಹೀರಾತು ಫಲಕಗಳಿದ್ದವು. ಶಿವರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ನಗುತ್ತಿರುವ ಕಲ್ಯಾಣ್ ಜ್ಯುವೆಲರ್ಸ್ ನ ಜಾಹೀರಾತದು.ಒಂದೊಂದು ಫಲಕದೊಳಗೂ ಎರಡು ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟ್. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅಂದಾಜು ನೂರಿಪ್ಪತೈದು ಟ್ಯೂಬ್ ಲೈಟ್ಗಳು ಕೇವಲಒಂದು ಕಿ.ಮಿ.ಯೊಳಗೆ! ಇಂಥ ಜಾಹೀರಾತು ಫಲಕಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳುಕತ್ತಲಲ್ಲಿರಬೇಕಾ? ನಗರಪ್ರದೇಶಗಳು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಜಾಹೀರಾತು ಫಲಕ, ವಿನಾಕಾರಣದ ಇತರೆ ಆಡಂಬರಗಳಿಗೆಉಪಯೋಗಿಸುವ ವಿದ್ಯುತ್ ನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಎಷ್ಟೋ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಬೆಳಗಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ರೈತನೊಬ್ಬ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ಪರಿಹಾರ,ನಾಲಕ್ಕು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರಾಕುವ ‘ಜನ’ನಾಯಕರು, ಚುನಾವಣೆಗಳತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡಿ ಆಕ್ಷಣದ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಗೆದ್ದು ಬರುವ ಚಾಣಾಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ದೂರಗಾಮಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ? ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ, ನೀರಿನ ಸಮರ್ಪಕ ನಿರ್ವಹಣೆ,ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುವಿಕೆ. ಇಂಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಂದ ತತ್ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯಾವುದೇ ಫಲಿತಾಂಶ ಕಾಣದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟುವರುಷಗಳ ನಂತರ ಹಳ್ಳಿಗರ ಬದುಕು ಸುಧಾರಿಸುವುದೇ ಅಲ್ಲದೆ ಏರುಗತಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಆಹಾರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳದರವೂ ಇಳಿಮುಖವಾಗಬಲ್ಲದು.

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?!– ‘ಜೈ ಅಣ್ಣಾ’ ಎಂದು ಫೇಸ್ಬುಕ್, ಟ್ವಿಟರ್, ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ನಮಗೆ ಕರೆಂಟು ಬೇಕು. ‘ಹಳ್ಳಿಗರುಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಥುತ್ ಸೋಮಾರಿಗಳು ಕಣ್ರೀ ಅವ್ರು’ ಎಂದು ಮೇಸೇಜಿಸಲು ಕರೆಂಟುಬೇಕೇ ಬೇಕು. ‘middle class internet’ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಿಡಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಆನ್ ಮಾಡೋಣವೆಂದರೆಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಕರೆಂಟೇ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಘನ ಸರಕಾರ. ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ?!

- ಡಾ.ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್

ಸುಳ್ಯದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತನೇ ವರ್ಷದ ದಸರಾ ಮಹೋತ್ಸವ.

2011-10-03T09:02:00.000-07:00

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶ್ರೀ ಶಾರದಾಂಬ ಸೇವಾ ಸಮಿತಿ, ಸುಳ್ಯ ಮತ್ತು ದಸರಾ ಉತ್ಸವ ಸಮಿತಿ ಸುಳ್ಯ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ದಸರಾ ಮಹೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಇಂದು ವಿದ್ಯುಕ್ತ ಚಾಲನೆ ದೊರೆಯಿತು. ಇದು ನಲವತ್ತನೇ ವರ್ಷದ ಮಹೋತ್ಸವ ಎಂಬುದು ವಿಶೇಷ. ಪ್ರಾರಂಭೋತ್ಸವದ ಒಂದಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು

ಪೀಠದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಭೆ!

2011-09-27T05:14:00.000-07:00

ಚಂದ್ರಶೇಖರಕಂಬಾರರಿಗೆ ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಿದ ಎಂಟನೇ ಜ್ಞಾನಪೀಠ.ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಸ್ತರೂ ಸಂತಸ ಪಡಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ‘ಅಯ್ಯೋ ನಮ್ಮ ಭೈರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಬರೀರಾಜಕೀಯ’ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಹಲುಬುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ‘ಭೈರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕದ ಜ್ಞಾನಪೀಠಅದು ಅಜ್ಞಾನಪೀಠ’ ಎಂದು ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕೆಲವು ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ‘ಹಿಂದೂ’ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕನಂತೆಯೇಉಗ್ರವಾಗಿ ಮೆಸೇಜು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ. ಮೂರು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಭೈರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ದೊರಕಿದಾಗಲೂ ಆಗಲೂಈ ಭಕ್ತಿವೃಂದ ‘ರಾಜಕೀಯವಿದು’ ಎಂದು ಹಲುಬುತ್ತಾರಾ?!

ಕಂಬಾರರ ಶಿಖರಸೂರ್ಯ ಕಾದಂಬರಿ, ಮಾಮೋತ್ಸೇತುಂಗನಕುರಿತ ಕವಿತೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಓದಿರುವುದು ನಾನು. ಅವರ ಶಿಖರಸೂರ್ಯ ಕಾದಂಬರಿಯೊಂದೇ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಕೊಡಿಸಲುಸಾಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಅದೇ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಹೆಚ್ಚಿನಂಶ ಎಲ್ಲ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಓದಿಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠರೂ ಆಗಿರುವುದುಸರ್ವರಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ವಾಸ್ತವವಾಗಿರುವಾಗ ಈರ್ವರು ಲೇಖಕರನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ಅಸಂಬದ್ಧ.ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಅಪಸವ್ಯ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೆಚ್ಚುಜನರು ಓದುವ, ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಅಭಿಮಾನಿ ಬಳಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಲೇಖಕನಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಡದಿರುವುದು ಮಹಾಪರಾಧಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡದೇ ಈ ‘ಜಗಳ’ವನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ.

ಮತ್ತೊಂದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ವಾದವೆಂದರೆ ‘ಎಡಪಂಥೀಯ’ ಲೇಖಕರಿಗೇಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು!. ಇಂಥವರ ವಾದವನ್ನೇ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪೋಣ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಉದ್ದೇಶಮನೋರಂಜನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಸಾಣೆ ಹಿಡಿದು ಮಾನವತಾವಾದದೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು.ಎಡಪಂಥೀಯ ಮಾರ್ಗದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಹೊರಗಿರುವ ಜನರ ಬದುಕು – ಬವಣೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದು.ಜೀವಂತವಿರುವ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವುದು. ಬಲಪಂಥೀಯ ಲೇಖಕರೆಂದು ‘ಆವರಣ’ದನಂತರ ಬಿರುದಾಂಕಿತರಾದ ಭೈರಪ್ಪನವರ ದಾಟು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲೂ ಈ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಶಿವಪುರವೆಂಬಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಣ, ಮದದಲ್ಲಿ ಮಿಂದ ರಾಜಧಾನಿವಾಸಿಯಾದ ಶಿಖರಸೂರ್ಯ ರಾಜನನ್ನು ಘನತೆ,ನೀತಿ, ಬದುಕಿನ ರೀತಿ, ವಿಚಾರ ಎಲ್ಲವುಗಳಲ್ಲೂ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಮಾನವತಾವಾದವೋ ಅಥವಾ ಎಡಪಂಥೀಯ ಹುನ್ನಾರವೋ?!ಅದೇ ‘ಬಲಪಂಥೀಯ’ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಮಾಜಕ್ಕಿಂತ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪುರಾತನಚಿಂತನೆಗಳಿಗೇ ಆದ್ಯತೆ. ಆ ಪುರಾತನ ವಿಚಾರಗಳು ಇವತ್ತಿನ ದಿನಮಾನಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನುನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸಬಯಸದ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯ ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ತಪ್ಪು ವಿಚಾರಗಳು ಕೂಡ ಸರಿ, ಧರ್ಮಮೊದಲು ಮಾನವತಾವಾದ ನಂತರ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ವಂಶವೃಕ್ಷದಬರುವ ವಿಧವೆಯಾದ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದದ್ದು ಘೋರ ತಪ್ಪು ಎಂಬ ಭಾವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿಅವಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆಯಲ್ಲೂ ಓದುಗರಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಸಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದೇಲಿಯೋ ಟಾಲ್ ಸ್ಟಾಯ್ ಗಂಡನಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತಳಾದ ಅನ್ನಾ ಕೆರನೀನಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದುಗರಲ್ಲಿಅಸಹ್ಯದ ಭಾವನೆ ಮೂಡದಿರುವಂತೆ ಪಾತ್ರ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವಿಚಾರ – ಆಚಾರ – ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನುತೂಗುವ ಪರಿ; ಮತ್ತೊಂದು ಮೂಲತಃ ಚಂಚಲವೇ ಆಗಿರುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಳೆಯುವಿಕೆ. [ಹೋಲಿಕೆಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ!]. ಭೈರಪ್ಪನವರದು ಬಲಪಂಥೀಯ ದಾಟಿಯೆಂದಾದರೆ ಕಂಬಾರರನ್ನು ಎಡಪಂಥೀಯರೆಂದೇಒಪ್ಪೋಣ.

ಭೈರಪ್ಪನವರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿಓದುವವರಿಗೂ ಕೂಡ ಆವರಣದ ಹೊಳಹೊಕ್ಕು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಾಭಿರುಚಿಯೇ ಮಾಯವಾಗಿಹೋಯಿತು ಎಂದು ವ್ಯಥೆ ಪಡದೆಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರ್ವ, ಗೃಹಭಂಗ, ದಾಟು, ಸಾಕ್ಷಿ, ಮಂದ್ರದಂಥ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಭೈರಪ್ಪನವರು ನಿಜಕ್ಕೂಜ್ಞಾನಪೀಠಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಶಿಖರಸೂರ್ಯದಂಥ ಮಾನವತಾವಾದಿ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ, ಚಿಂತನಾಮುಖಿಕೃತಿಯನ್ನು ಬರೆದ ಕಂಬಾರರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಲುಬುವುದೇಕೆ? ಈ ಹಲುಬುವಿಕೆ ಕೂಡ ‘ಬಲಪಂಥೀಯ’ದೋರಣೆಯೋ ಹೇಗೆ?!

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?! – ಆಗಷ್ಟೇ ಮಂದ್ರ ಓದಿದ್ದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದುಮಹತ್ತರ ಕೃತಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಂದಿದ್ದು ‘ಆವರಣ’. ಇತ್ತ ಕಾದಂಬರಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಇತಿಹಾಸವೂ ಅಲ್ಲ,ಕೊನೆಗೆ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸಿನ ಕರಪತ್ರವೂ ಅಲ್ಲದಂಥ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಆಗಿದ್ದು ಬೇಸರ. ಇತಿಹಾಸದ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆಅದಕ್ಕೇ ಸಂಬಂಧಪಡದ ವರ್ತಮಾನದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಕಾದಂಬರಿ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಜನರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಭೈರಪ್ಪನವರನ್ನು ಅವರು ಹೊತ್ತಿ ಮೆರೆದಿದ್ದು ದಿಟವಾದರೂ “ಸಾಹಿತಿ” ಭೈರಪ್ಪನವರು“ಬಲಪಂಥೀಯ” ಭೈರಪ್ಪನವರಾಗಿ ಹೋದರಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನಂಥವರ ವ್ಯಸನ. ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ?!

- ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.

ಕರ್ನಾಟಕದ ಸೊಮಾಲಿಯ ಮತ್ತು ಬಡತನ ರೇಖೆ.

2011-09-22T09:32:00.000-07:00

ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕೆಳಗಿನಎರಡು ವರದಿಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿಲ್ಲದವು ಎಂದು ತೋರಿದರೂ ಎರಡಕ್ಕೂ ನೇರಾ ನೇರ ಸಂಬಂಧವಿದೆ.ಒಂದು ಕಡೆ ಬಡವರನ್ನು ‘ಬಡವನಲ್ಲ ಶ್ರೀಮಂತ’ನೆಂದು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂಥ ಸರಕಾರದ ವರದಿ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆಆಹಾರದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಕರುಣಾಜನಕ ಕಥನ. “Shining India”ದ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ.

ಟಿ.ವಿ9 ಕನ್ನಡ ವಾಹಿನಿ ‘ಅನ್ನ ಅನ್ನ ಅನ್ನ ‘ ಎಂಬತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊದರಲ್ಲಿ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳಕುರಿತು ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿದೆ. 2009, 2010, 2011(ಆಗಸ್ಷಿನವರೆಗೆ) ಸರಕಾರದ ವರದಿಗಳೇಸಾರುವಂತೆ ಹತ್ತಿರತ್ತಿರ 2500 ಮಕ್ಕಳು ಸಾವೀಗೀಡಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳ, ಹದಿನಾರು ವರುಷದ ಹುಡುಗನ ಚಿತ್ರ ‘ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸೊಮಾಲಿಯ’ ಎಂಬ ಟಿ.ವಿ9ನ ಬೈಲೈನನ್ನುಸಮರ್ಥಿಸುವಂತೆ ಮನಕಲಕುವಂತಿತ್ತು. ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ವಿತರಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಂಗನವಾಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರೈಸುತ್ತಿರುವಆಹಾರ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ? ಪೂರೈಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಆಹಾರವೇ ಅಪೌಷ್ಟಿಕವಾದದ್ದು ಎಂಬುದು ಲೋಕಾಯುಕ್ತವರದಿಯೊಂದರ ಸಾರ. ಪೌಷ್ಟಿಕಾಂಶದ ಕೊರತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಹೆಚ್ಚಿರುವ ಫ್ಲೋರೈಡ್ ಕೂಡ ಮಕ್ಕಳ ಈ ನರಳುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆಯಾ?

ಬಡತನ ರೇಖೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ಮುಂಬಯಿಯಂಥ ಶಹರುಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಜನರ ಕುಟುಂಬದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಮೂವತ್ತೈದು ರುಪಾಯಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದರೆ ಅಂಥವರನ್ನು ಬಡತನ ರೇಖೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಡಬಹುದು ಎಂದುತಿಳಿಸಿದೆ. ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಸಮಿತಿಯ ಶಿಫಾರಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬಳಸಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ31 ರುಪಾಯಿ ಪ್ರತಿದಿನ!! ನಗರಗಳ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆ.ಜಿ ಅಕ್ಕಿಯೂ ತರಲೂ ಕಷ್ಟವಾಗುವಷ್ಟುಹಣವದು. ಇದು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ದೂರವಾದ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರವಲ್ಲವಾ? ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ಕೊಡುವಸರಕಾರದ ನಾಟಕದ ಭಾಗವಾ? ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂತ ಹೊರಗಿಟ್ಟು‘ಬಡವರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ, ಬಡವರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಜವಾಬುದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವಾ?

ಪುಟ್ಟಿಯ ಸರ

2011-09-22T06:27:00.000-07:00

ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಚಿಂತನೆಗಳ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದ.ಇವತ್ತಾಗಲೇ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು. ಇನ್ನು ಎರಡು ದಿನ ಕಳೆದರೆ ಈ ತಿಂಗಳು ಮಗುಚಿಬೀಳುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ತಿಂಗಳಿನಆರಂಭವೆಂದರೆ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ನಡುಕ. ಅಪ್ಪನನ್ನು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು, ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ತೋರಿಸಲು. ತಿಂಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟುಮಾತ್ರೆ ಬರೆದುಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಫೀಸು, ಔಷಧಿಗಳಿಗಾಗುವ ದುಡ್ಡು, ಹೋಗಿಬರುವ ಖರ್ಚು.....ಇವುಗಳಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ವಿಹ್ಹಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಛೇ! ಹಾಳಾದ ಅಪ್ಪ ......ಸತ್ತಾದರೂ ಹೋಗಬಾರದಿತ್ತೇಎಂಬಾಲೋಚನೆ ಸುಳಿದು ಥೂ ಥೂ...ಇದೇನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹೆತ್ತಪ್ಪನನ್ನೇ ಸಾಯಿಸುವಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿದೆಯಲ್ಲಎಂದು ತಲೆಕೊಡುವುವುದು ಅವನ ದಿನಚರಿಯ ಭಾಗವೇ ಆಗಿತ್ತು.ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಉಳುಮೆ ಮಾಡಲು, ಬೀಜ ಖರೀದಿಸಲು,ಔಷಧಿ ಸಿಂಪಡಿಸಲು ಹಣದ ಅಭಾವ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಸಾಲವೆಲ್ಲ ಅಪ್ಪನಚಿಕಿತ್ಸೆಗೇ ವ್ಯಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನಿನ್ನೂ ತೀರಿಸಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ ನೋಟೀಸೂ ಬಂದಿತ್ತು,ಎರಡು ಬಾರಿ. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಚುನಾವಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ನಿರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ ಸರಕಾರ ಬೀಳುವಂತಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಯಗುಮ್ಮವಾದರೂ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ?! ಊರಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡುವವರ್ಯಾರಾದರೂಉಳಿದಿದ್ದಾರಾ ಎಂದು ಗುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ‘ಚಂದ್ರಣ್ಣ.....ಚಂದ್ರಣ್ಣ’ ಎಂದು ಯಾರೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದ್ದುಕೇಳಿಸಿತು. ಸೂರ್ಯನಿಗಭಿಮುಖವಾಗಿ ಹೊಂಗೆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಬಂದ ಧ್ವನಿಯ ಒಡೆಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ‘ಚಂದ್ರಣ್ಣ.....ಚಂದ್ರಣ್ಣ....’ ಎಂಬ ಕೂಗು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಮರದಿಂದೀಚೆ ಸರಿದು ನಿಂತು ನೋಡಿದ. ಆಲೆಮನೆ ಪ್ರಕಾಶನ ಮೊದಲನೇ ಮಗ ರಾಜ ಓಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಜೊತೆಗೆಅವನ ವಾರಿಗೆಯದೇ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ. ಯಾರೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಬಾಣಂತನಕ್ಕೆ ತವರಿಗೆ ಬಂದಿರುವಪ್ರಕಾಶನ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳಿರಬೇಕು. ನೋಡಿ ಬಹಳ ವರ್ಷವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಗುರುತು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದುಕೊಂಡ.ಅವರೆಡೆಗೆ ಬಿರುಸಿನಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ‘ನಮ್ಮಕ್ಕನ ಹೆರಿಗೆ ವೇಳೆಗಾದರೂ ಐದುಸಾವಿರ ತೀರಿಸಪ್ಪ’ ಎಂದು ಪ್ರಕಾಶ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಭಾರವಾದವು. ಹಣ ಕೇಳೋದಿಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ್ದಾನಾ?ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಓದಿ ಬೆಳೆದವರು. ಚಂದ್ರನ ಮನೆಯ ಕಷ್ಟ ನೋಡಿರುವವನು.ಮನೆ ಕಡೆ ಪ್ರಕಾಶನಿಗೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂಥ ಅನಾನುಕೂಲವೇನಿಲ್ಲ. ಈಗಿರುವಾಗ ವ್ಯವಸಾಯ ಆರಂಭಿಸಬೇಕಾದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಹಣ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಲಾರ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಬ್ಬರೂ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು. “ಯಾಕೋರಾಜ? ಇಷ್ಟು ಅವಸರದಲ್ಲಿದ್ದೀಯ. ಯಾವುದೋ ಹುಡುಗೀನ ಬೇರೆ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೀಯ” ನಗುತ್ತಾಕೇಳಿದ. ಆರೆಂಟು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಮೈನೆರೆದಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ ನಾಚಿ ರಾಜನ ಹಿಂದೆ ಅವಿತಳು. ಥೇಟು ಪ್ರಕಾಶನಅಕ್ಕನದೇ ರೂಪು. ನಾಚಲೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಂತೆ ರಾಜ “ಥೂ ಹೋಗಣ್ಣ. ಅಲ್ಲಿ .....ಮೇನ್ ರೋಡ್.......ಕೆರೆ.......ವ್ಯಾನು....ಎಲ್ಲಾಹೋಗಿಬಿಟ್ಟವರೆ” ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ತಡೆದು ಓಡಿದುದಕ್ಕೆ ಆದ ಆಯಾಸವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಉದ್ಗರಿಸಿದ. ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿದರೂ ಪೂರ್ಣ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. “ಅದೇನು ಸ್ವಲ್ಪಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಸೋ” ಎಂದ. ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಸಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾದು “ಚಂದ್ರಣ್ಣ,ಅಪ್ಪ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಅರ್ಜೆಂಟಾಗಿ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂತ ಕಳಿಸವುರೆ. ನೆರ್ವಿಗೋ ಮದುವೆಗೋ ಹೋಗಿ ವಾಪಸಾಗ್ತಿದ್ದವ್ಯಾನು ಕೆರೆಗೆ ಬಿದ್ದೋಗದೆ. ನಾಕೈದು ಜನರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಸತ್ತೋಗವ್ರೇ. ಕೆರೆಯಿಂದಹೆಣಗಳನ್ನೇತೋದಕ್ಕೆ ನೀವು ಬಿರ್ನೆ ಬರ್ಬೇಕಂತೆ”. ಹಾಳಾದ್ ಸರ್ಕಾರ. ರಸ್ತೆ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿಸ್ತೀವಿಮಾಡಿಸ್ತೀವಿ ಎಂದ್ಹೇಳಿ ಮೂರು ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಮುಗಿದುಹೋಯ್ತು. ಇವತ್ತಂದೂ ಸೇರಿ ಎಷ್ಟನೇ ಆ್ಯಕ್ಸಿಡೆಂಟೋ?ಕೆರೆ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಯಾರದ್ರೂ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತರೆ ಅವರ ಹೆಣ ತೆಗೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದವರ ಹೆಣ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗುತ್ತದ್ದ ಸುಸ್ತಿಲ್ಲದೇ ಈಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರನ ನೆರವೇ ಬೇಕು. ಮೈಸೂರಿನಿಂದಸರಕಾರದ ಜನ ಬಂದು ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಚಕಚಕನೆ ದೇಹವನ್ನೊರಗೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಎಷ್ಟೇ ಬಿರುಸಾಗಿನಡೆದರೂ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷವಾದರೂ ಬೇಕು ಕೆರೆ ತಲುಪಲು. “ಗೌರ್ನಮೆಂಟೋರು ಯಾರಾದ್ರೂ ಬಂದವ್ರಾ?” ಕೇಳಿದಚಂದ್ರ. “ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲ. ದಾರೀಲೂ ಎಲ್ಲೋ ಆ್ಯಕ್ಸಿಡೆಂಟಾಗಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಜಾಮಾಗಿದೇಂತ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು”.“ಕೆರೆಗೆ ಹೆಂಗ್ ಬಿತ್ತಂತೆ ಗಾಡಿ”. “ಊರವರ್ಯಾರು ನೋಡಿದಂಗಿಲ್ಲ. ಮೂರು ವ್ಯಾನಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಿದ್ರಂತೆ.ಮುಂದಿನ ವ್ಯಾನಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಇದ್ರಂತೆ. ಎರಡನೇ ವ್ಯಾನು.....ಅದೇ ಈಗ ಕೆರೆಗೆ ಬಿದ್ದಿರೋದು....ಆವ್ಯಾನಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸು ಮಕ್ಕಳೇ ಇದ್ರಂತೆ. ಡ್ರೈವರ್ ಕುಡಿದಿದ್ನೋ ಅಥವಾ ಗಾಡೀನೇ ಕೈಕೊಡ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ವ್ಯಾನು ಸೀದಾ ಹೋಗಿ ಕೆರೆಗೆ ಮಗುಚಿಬಿತ್ತಂತೆ. ಬೇರೆ ವ್ಯಾನವ್ರು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾನುಪೂರಾ ನೀರೊಳಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತಂತೆ. ಅವರಲ್ಲೇ ಈಜು ಗೊತ್ತಿರೋರು ನೀರಿಗಿಳಿದು ನಾಲ್ಕೈದು ಜನರನ್ನುಉಳಿಸಿದ್ರಂತೆ. ಒಂದು ಹದಿನೈದು ಜನ ಸತ್ತೋಗವ್ರೇ ಅಂತಿದ್ರು. ಊರವರೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೇ ಸೇರವ್ರೆ. ಒಂದಷ್ಟುಬಾಡೀನ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದ್ರು. ಕೆರೆಲೀ ನೀರು ಜಾಸ್ತಿ ಇರೋದ್ರಿಂದ ಅವರಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದಿಕ್ಕೆಭಯ. ಅದಿಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯೋದಿಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಹಚ್ಚಿದ್ರು. ನೀವ್ಯಾಕೋ ರಿಸೀವೇ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲಅಂತ ನನ್ನನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ರು. ಮನೇಲಿ ಹೇಳಿದ್ರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗದ್ದೆ ಹತ್ರ ಹೋದೌನು ಇನ್ನೂ ಬಂದಿಲ್ಲಾಂತ.ಓಡಿ ಬಂದೆ ಅದಿಕ್ಕೆ” ಎಂದ. “ಡ್ರೈವರ್ರೂ ಕ್ಲೀನರ್ರೂ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಮಾಯದಲ್ಲಿ ಓಡಿಹೋಗವ್ರಂತೆ ನೋಡಣ್ಣ”ಅಂತ್ಹೇಳುವುದನ್ನು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ.

* * *

“ಅಲ್ರೀ ನಿಮಗೆ ಮೊಬೈಲಿಗೆ ದುಡ್ಡಿರುತ್ತೆ. ಅಪ್ಪನ್ನಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆತರೋದಿಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡಿರಲ್ಲ” ಡಾಕ್ಟರ್ ಸುದರ್ಶನಮೂರ್ತಿ ಅಪ್ಪನ ನಾಡಿ ನೋಡುತ್ತಾ ರೇಗಿದಾಗಫೋನ್ ಕರೆಯನ್ನು ಕಟ್ ಮಾಡುತ್ತ ಪ್ಯಾಲಿ ನಗು ಚೆಲ್ಲಿದ ಚಂದ್ರ. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆದು ಎಡಭಾಗ ಪೂರ್ತಿಬಿದ್ದು ಹೋಗಿ ಹದಿನೈದು ದಿನದ ಮೇಲಾಗಿತ್ತು. ಲಕ್ವ ಹೊಡೆದ ದಿನ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಆಸ್ಪತ್ರಯಲ್ಲಿತೋರಿಸಿದ್ದ. ಅವರು ಆ ತುರ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿ ಮರುದಿನವೇ ಮೈಸೂರಿನ ದೊಡ್ಡಾಸ್ಪತ್ರೆಗೆಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ನೆಂಟರಿಷ್ಟರಿಗೆಲ್ಲ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ಪ್ಚೂ ಪ್ಚೂ ಎಂದು ಕನಿಕರಿಸಿ ತಲೆಗೆರಡರಂತೆಸಲಹೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಎಳ್ಳುನೀರು ಬಿಟ್ಟು ಎರಡೂರಾಚೆಯ ನಾಟಿ ವೈದ್ಯರೊಬ್ಬರಬಳಿ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆದು ಮಾತೂ ತೊದಲಲಾರಂಭಿಸಿದಮೇಲೆ ಗಾಬರಿ ಬಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ಊರಿನಾಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯವರ ಕೈಲಿ ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.‘ಮೊದಲು ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿ. ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಆ ನಾಟಿ ವೈದ್ಯರು ತೈಲ ತಿಕ್ಕಿ ಮಾಡೋಮಸಾಜು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದ್ದು ಅಂತೇನೂ ತಿಳೀಬೇಡಿ. ನಾವು ಕೊಡೋ ಮಾತ್ರೆ ಜೊತೆಗೆ ಮಸಾಜೂ ಮಾಡಿಸಿದರೆಬೇಗ ಗುಣಮುಖವಾದರೂ ಆಗಬಹುದು’ ಎಂದಿದ್ದರು.

“ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸೋ ಬದಲು ಸೀದಾ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮಲಗಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಹೇಳು ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗೆ” ತೊದಲುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದ್ದರು ಅಪ್ಪ. ‘ಊರಲ್ಲಿರೋಆಸ್ಪತ್ರೆಯೇನು ಟಾಟಾ ಬಿರ್ಲಾದಂತ’ ಎಂದು ರೇಗಬೇಕೆನಿಸಿದರೂ ಚಟಪಟಾಂತ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಹಾಸಿಗೆಗೆಅಂಟಿಕೊಂಡಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಮಾರುತ್ತರ ಕೊಡದೆ ಲಕ್ವ ಡಾಕ್ಟರ್ ಸುದರ್ಶನಮೂರ್ತಿಯವರನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದ.

“ತಲೆ ಇದೆಯೇನ್ರೀ ನಿಮಗೆ. ಹದಿನೈದು ದಿನದಿಂದ ಏನುಮಾಡ್ತಿದ್ರಿ? ಈಗ ಕರೆತರೋ ಬದಲು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸತ್ತಮೇಲೆ ಕರೆತರಬೇಕಿತ್ತು” ಸಿಡುಕಿನಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ಆಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೊಳೆದಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದ “ದುಡ್ಡು ಹೊಂದಿಸೋದಿಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಆಯಿತು” ಎಂದು. ಚಂದ್ರಮಾತು ಮುಗಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗಣಿಸಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೂ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರುಮೂರ್ತಿ.

ಹದಿನೈದು ದಿನ ಅಪ್ಪ ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮಿನಲ್ಲಿದ್ದರು.ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗು, ಔಷಧಿ, ನರ್ಸಿಂಗ್ ಹೋಮ್ ದುಡ್ಡೂ....ಕೈಯಲ್ಲೆಷ್ಟು ದುಡ್ಡಿದ್ದರೂ ಸಾಲದಾಗಿತ್ತು.ಒಂದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಕೇಳಲು ಮೂರ್ತಿಯವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಟೆರೇಸಿನ ಮೇಲೆ ಉಯ್ಯಾಲೆಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರುಮನೆಯವರೆಗೆ ಬರೋದು ನನಗಿಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ಮುಖಭಾವವೇ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಬಂದ ವಿಷಯಹೇಳಿದ ಚಂದ್ರ. ಕೇಳಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತ “ಅಲ್ಲಪ್ಪ ಚಂದ್ರ. ಲಲಿತ್ ಮಹಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಊಟಮಾಡಿ ಬಿಲ್ಲಲ್ಲಿ ಐವತ್ರುಪಾಯಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಒಪ್ತಾರಾ? ನನ್ನ ಫೀಸು ಇಷ್ಟು. ಅದನ್ನುಕಟ್ಟು. ನನ್ಹತ್ರ ಯಾವುದಾದರೂ ಔಷಧಿಯ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಇದ್ದರೆ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸಬಲ್ಲೆನೇ ಹೊರತು ಇನ್ಯಾವ ಫೀಸ್ನೂಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲ್ಲ” ಕಡ್ಡಿಮುರಿದಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಂತೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಬಿ.ಪಿಮಾತ್ರೆ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿದರು.

* * *

ಆಗ ಶುರುವಾದ ಸಾಲದ ಲೆಕ್ಕ ಮುಗಿಯುವುದಾದರೂ ಯಾವಾಗಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರ. ಬಿಪಿ, ಡಯಾಬಿಟೀಸೂ, ಲಕ್ವ, ಮಲಗೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಗಾಯಕ್ಕೆ ಔಷಧಿ........ಮಾತ್ರೆಗೆ ದುಡ್ಡು ಸುರಿ ಸುರಿದೇ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅಪ್ಪ ಇನ್ನೂ ಯಾಕಾದರೂ ಬದುಕಿದ್ದಾರೋಎಂದೆನಿಸಲು ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಕೆರೆ ಇನ್ನೂ ಅಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಜನರ ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಓಡಾಟ, ಸತ್ತನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಆಕ್ರಂದನ ಕೇಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೆರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಲೇ‘ಚಂದ್ರ ಬಂದ’ ‘ಚಂದ್ರಣ್ಣ ಬಂದ’ ಎಂಬ ಗುಸುಗುಸು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪ್ರಕಾಶ ಇವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು “ಮೊಬೈಲ್ಯಾಕಾದ್ರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ ಗುರುವೇ? ನಡಿನಡಿ ಬೇಗ” ಎಂದು ವ್ಯಾನು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋದ. ಆಗಲೇ ಹತ್ತನ್ನೆರಡು ಶವಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದಿದ್ದರು. ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರ ರೋದನ ಕಂಡ ಊರ ಜನರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂನೀರಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮದುವೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯಲ್ಲೇ ಪವಡಿಸಿದವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನುನೋಡಿ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಬೇಸರವೆನಿಸಿದರೂ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲದಕ್ಕೋ ಇಂಥ ಅಪಘಾತಗಳನ್ನು ಪದೇಪದೇ ನೋಡುತ್ತಿದುದಕ್ಕೋದುಃಖವಾಗಲಿಲ್ಲ. “ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಬಾಡಿ ತೆಗೀಬೇಕು” ಪ್ರಕಾಶನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ. “ಇಬ್ಬರುಮುದುಕೀರು, ಒಂದು ಹುಡುಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಗು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ........”ನೀರಿಗಿಳಿದಿದ್ದ ಪೋಲೀಸರಿಬ್ಬರುಮುದುಕಿಯೊಬ್ಬಳ ಶವವನ್ನು ನೀರಿನ ಮೇಲ್ಮೆಗೆ ತಂದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಊರಿನ ಯುವಕರು ಅವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು.ಪೋಲೀಸರಿಬ್ಬರು ಶವದೊಡನೆ ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದವರೇ “ಉಸ್ಸಪ್ಪ! ನಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗಿಳಿಯುವಷ್ಟುಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತ ನೆಲಕ್ಕೆ ಒರಗಿದರು. ಚಂದ್ರ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚಿ ಕೆರೆಗೆ ದುಮುಕುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಮನೆಶೇಖರ ಹುಡುಗಿಯ ಶವವನ್ನು ಎಳೆದುತಂದ. ಶೇಖರನೂ ಏದುರಿಸುಬಿಡುತ್ತಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅಳುಕುಂಟಾಯಿತು.ನೀರಿನ ಒತ್ತಡ ತುಂಬಾನೇ ಇರಬೇಕು ಇವತ್ತು. ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಹುಣ್ಣಿಮೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದವನಿಗೆಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮುದ್ದೆ ತಿನ್ನಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀರಿಗಿಳಿದರೆ ಮತ್ತೆಷ್ಟು ಸುಸ್ತೋ? ಈಗ ವಾಪಸ್ಸಾಗುವಹಾಗೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ದುಮುಕಿದ. ಇನ್ನುಳಿದಿದ್ದು ಒಂದು ಮಗು ಒಂದು ಮುದುಕಿ. ದುಮುಕಿದವನುಒಮ್ಮೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬಂದು ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದುಕೊಂಡು ಮುಳುಗಿದ. ಬಹಳ ಸಮಯದಿಂದ ಜನರೆಲ್ಲ ಎಬ್ಬಿಸಿದರಾಡಿಯಿಂದ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಂದಿಸಲು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟ. ಗಾಡಿಗಳು ಕೆರೆಯ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಉರುಳಿದಾಗ ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿದೇಹಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗವನ್ನು ನೋಡಿದ. ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯ ಹರಿದ ತುಂಡುಗಳಿದ್ದವು. ಇಲ್ಲಿಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಶವಗಳನ್ನು ಆಗಲೇ ಸಾಗಿಸಿರಬೇಕು. ಉಳಿದೆರಡು ದೇಹಗಳು ಆಳಕ್ಕೆ ಜಾರಿಹೋಗಿರಬೇಕು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆಮೇಲೆ ಬಂದ. ‘ಸಿಕ್ತಾ’ ‘ಸಿಕ್ತಾ’ ‘ಸಿಕ್ತಾ’ ಎಂಬ ಕುತೂಗಲಭರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನೀಯದೆ ಮತ್ತೆಮುಳುಗಿದ. ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಂತೆ ಬೆಳಕೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಇದು ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವೇ ಎಂದೆನಿಸಿತು. ಸರಿ ಮೈಸೂರಿನಿಂದಬರುವವರಿಗೆ ಕಾಯೋಣ ಇಲ್ಲ ನಾಳೆ ಹುಡುಕೋಣ ಎಂದೆಣಿಸಿ ತಿರುಗಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕಂಡಂತಾಯಿತು ತಳದಲ್ಲಿ. ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದ. ಮುದುಕಿಯ ಸೊಂಟದ ಸುತ್ತ ಇದ್ದ ಡಾಬು ಆ ಮಬ್ಬುಬೆಳಕಿನಲ್ಲೂಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಸರಿದ. ಕೈಗೆರಡರಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಬಳೆ, ಸೊಂಟದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಂಚಗಲದಡಾಬು, ಮಾಂಗಲ್ಯ ಸರದ ಜೊತೆಗೆ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಸಿನ ಸರ. ‘ಪಾಪ ಮುದುಕಿ. ಈ ವಯಸ್ನಲ್ಲೂ ಎಷ್ಟುಆಸೆ ಚಿನ್ನದ ಮೇಲೆ’ ಎಂದುಕೊಂಡು ಜುಟ್ಟಿಡಿದು ಮೇಲೇರಲಾರಂಭಿಸಿದ. ‘ಮೊದಲೇ ಕಷ್ಟ ಅಂತೀಯ. ಬೇಕಾದ್ರೆಒಂದು ಸರಾನೋ ಬಳೆನೋ ತಕ್ಕೋ ಮಗ’ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ತೂರಿಬಂದ ದನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಗಾಬರಿಗೆ ಮುದುಕಿಯ ಮೇಲಿನಹತೋಟಿ ತಪ್ಪಿತು. ಮುದುಕಿ ಪ್ರಶಾಂತ ಮುಖಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತೆ ತಳದೆಡೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಪೂರ್ತಿ ತಳತಲುಪಲು ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ. ‘ಹೌದಲ್ಲ ಈಯಮ್ಮನ ಮೈಮೇಲೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಚಿನ್ನವಿದೆ. ನಾನು ಒಂದು ಬಳೇನೋಅಥವಾ ಬಳೆಗಿಂತ ತೂಕವಾಗಿರೋ ಕಾಸಿನ ಸರಾನೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಯಾರಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಕಷ್ಟವೆಲ್ಲಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಮುಗಿಯುತ್ತೆ. ಛೇ ಶವವನ್ನು ದೋಚುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀನಲ್ಲ’ ಮೇಲೇರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಹಣದ ಅಭಾವ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲ ನೆನಪಾದವು. ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಕೇಳ್ತೀನೋ ಅನ್ನೋ ಭಯಊರವರಿಗೆ. ಇರೋ ಐದು ಎಕರೇಲಿ ಒಂದೆಕರೆ ಮಾರಿದರೆ ಸಾಲವೆಲ್ಲ ತೀರಿಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಅಪ್ಪನ ವರಾತ.ನಾನು ಸತ್ರೂ ಸಹಿ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ. ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ರೆ ಮಾರೋ ಪರಿಸ್ಥಿತಿನೂ ಬರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮಾರೋದಿಕ್ಕೆಅವರ ಸಹಿ ಕೂಡ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಿದ್ದಾಗಲೀ ಒಂದು ಸರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ ಬಿಡೋಣ ಎಂದು ಮುದುಕಿಯ ಕತ್ತಿನೆಡೆಗೆಕೈಹಾಕುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಕುತ್ತಿಗೆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿತ್ತು. ‘ಚಂದ್ರ ಬಂದ’ ಮುದ್ಕಿ ಬಾಡಿ ಬಂತು’.‘ಥೂ ನನ್ನ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ’ ಚಂದ್ರ ತನ್ನ ನಿಧಾನಗತಿಯ ಯೋಚನೆಗೆ ಬಯ್ದುಕೊಂಡ. ಮುದುಕಿಯ ಬಾಡಿಯನ್ನು ದಡಕ್ಕೆಳೆದುತಂದರು.

“ಪ್ರಕಾಶ, ಒಳಗೆ ಏನೂ ಕಾಣ್ತಾನೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನುಳಿದಿರೋದುಮಗು. ನೀರು ತುಂಬಾನೇ ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹುಡುಕಿದ........” “ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಅಂಗನ್ನಬ್ಯಾಡಕಣಪ್ಪ.........ನನ್ನ......” ಆರ್ದ್ಯ ದನಿಯೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಲೂ ಧೈರ್ಯವಾಗದೆ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗಿಳಿದ.ಆ ಮುದುಕಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಜಾಗದಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಮಗು. ಎರಡ್ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿ.ಬಲಗೈಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಬೊಂಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಳಕ್ಕೊರಗಿದ್ದ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ಚಂದ್ರನ ಕಣ್ಣ ನೀರುಕೆರೆಯೊಳಗೆ ಬೆರೆಯಿತು. ಜುಟ್ಟಿಡಿದೆಳೆಯಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ. ಬೊಂಬೆಯನ್ನುಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು ಮಗು. ಅರ್ಧ ಮೇಲೇರಿದಾಗ ಗಮನಿಸಿದ. ಪುಟ್ಟಿಯ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಸರವಿತ್ತು.ಮತ್ತೆ ಮನಸಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ. ‘ನನ್ದು ಗೊಂಬೆ. ಕೊಡಲ್ಲ ನಾನು’ ಎಂಬ ಮುಖಭಾವವಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ. ನನ್ನ ಕಷ್ಟತೀರಿಸಬಲ್ಲ ಚಿನ್ನ. ಏನು ಮಾಡ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡ್ಲಿ. ಸತ್ತೋರೇನು ಚಿನ್ನ ಹೊತ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾರಾ? ಇಲ್ಲಇಲ್ಲ ಇದು ತಪ್ಪು......ಯೋಚನಾಸರಣಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ತುಯ್ದಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ನೈತಿಕತೆಯೇ ಜಯಿಸಿ ಹುಡುಗಿಯ ಶವವನ್ನೆತ್ತುಕೊಂಡುಮೇಲೆ ಬಂದಾಗ ನೆರೆದವರೆಲ್ಲರ ರೋದನ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತು. ಯಾರೋ ಬಂದು ಚಂದ್ರನ ಕೈಯಿಂದ ಮಗುವನ್ನಿಸಿದುಕೊಂಡುಅದರ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಪ್ರಕಾಶ ತರಿಸಿದ್ದ ಟವೆಲಿನಿಂದ ಮೈಒರೆಸಿಕೊಂಡ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮುಗಿಸಿಪ್ಯಾಂಟು ಶರ್ಟು ತೊಟ್ಟು ಮನೆಯೆಡೆಗೆ ಹೊರಟವನಿಗೆ ಯಾಕೋ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು.ಜನರೆಲ್ಲಾ ಆ ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನುಸುಳಿಕೊಂಡು ಒಳಬಂದ.

ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೊಂಬೆನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ‘ಅಯ್ಯೋ ! ಪೆದ್ದು ಮಾಮ ನೀನು’ ಎಂದಾ ಮಗು ನಕ್ಕಂತಾಗಿ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಕತ್ತಲುಕವಿಯಿತು.

- ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.

TV 9 report about malnutrition in raichur

2011-09-22T06:15:00.000-07:00

ಚಿಂತನೆಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡುವ ಆಧುನಿಕತೆ?

2011-09-15T04:17:00.000-07:00

ಡಿಗ್ರಿ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗೆಳೆಯ ಮಂಜನ ಜೊತೆ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅರ್ಜಿ ಕೊಟ್ಟೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಂತರ ಬರಲು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮಂಜು ‘ಫೋರಮ್’ ಮಾಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣವಾ? ಎಂದ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಫೋರಮ್ ನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಇತ್ತು. ನಡಿಯಪ್ಪ ಹೋಗೋಣ ಎಂದೆ. ‘ಓಹೋ! ಇದೇನಾ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಯುವಜನತೆ ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಜಾಗ’ - ಫೋರಮ್ಮಿಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬಂದ ಯೋಚನೆಯಿದು. ‘ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ನಾವೇನು ಮಾಡೋದೋ ಮಾರಾಯಾ? ಏನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಇಲ್ಲ; ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ದುಡ್ಡೂ ಇಲ್ಲ. ನಡಿ ವಾಪಸ್ಸಾಗೋಣ’ ಎಂದೆ. ‘ಲ್ಯಾಂಡ್ ಸ್ಟೋನ್ ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿ ಇದೆ’ ಎಂದ. ‘ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗೋ ಜಾಗ ಇದೊಂದೇ ಇರಬೇಕು ಇಲ್ಲಿ’ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೊಕ್ಕು ಘಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡಿದೆವು. ಹಣದ ಅಭಾವವಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಖರೀದಿಸಲಷ್ಟೇ ಶಕ್ಯವಾಯಿತು. ನಂತರ ಏನನ್ನೋ ವಿಚಾರಿಸಲು ಮೊಬೈಲ್ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದೆವು. ಆ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವಿತ್ತು. ಅಂದು ಆರಂಭವಾದ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಯೋಚನೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಒಂದು ವರದಿಯಿಂದಾಗಿ ಮೂರ್ತ ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದೆ.

ಕಳೆದ ವಾರ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವರದಿಯೊಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಕೆ ಎಸ್ ಆರ್ ಟಿ ಸಿ ಬಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ [ಆರಂಭಿಕವಾಗಿ ಐಷಾರಾಮಿ ಬಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ] ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೀಟಿನ ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಪುಟ್ಟ ಟಿ.ವಿಯೊಂದನ್ನು ಅಳವಡಿಸುವ ಯೋಚನೆ. ಬಸ್ಸಿನ ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಸೆಟಲೈಟ್ ಡಿಷ್ ಅಳವಡಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯ ಛಾನೆಲ್ಲನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ. ಇದು ಕೆ ಎಸ್ ಆರ್ ಟಿ ಸಿಯ ‘ಆಧುನೀಕರಣ’ವಂತೆ ಜನರ ‘ಮನೋರಂಜನೆಗಾಗಿ’. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೈಸೂರು – ಬೆಂಗಳೂರು ನಡುವಿನ ರೈಲುಗಳಲ್ಲೂ ಟಿ ವಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದ್ದರು. ಬಸ್ ಮತ್ತು ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲೂ ಟಿವಿಯಿದೆ. ನಗರಗಳಲ್ಲಿನ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ಎಫ್ ಎಂ ಗುನುಗುನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಮಾಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹೋಟೆಲುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನಮಗೆ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಂಗೀತ ನಮ್ಮ ಶ್ರವಣ ಪ್ರವೇಶಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಧುನಿಕತೆಯಾ? ಮನೋರಂಜನೆಯಾ?

ಪ್ರಯಾಣ ಅದರಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬಂಟಿಗರಾಗಿ ಪಯಣಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಒಂದು ಏಕಾಂತದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದೈನಂದಿನ ಜಂಜಾಟಗಳಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮದೇ ಜೀವನದ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳ ಪುನರ್ ಮನನಕ್ಕೆ, ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನೀಯುತ್ತದೆ. ಪಯಣಿಸುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಊರುಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಅರಿವು, ಸೌಂದರ್ಯದ ಆಸ್ವಾದನೆ, ಕುರೂಪದ ದರ್ಶನ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಹಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಜೊತೆಗಿನ ಒಡನಾಟವೂ ಸಾಧ್ಯ. ಈ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸಲೋಸುಗ ಈ ಟಿ.ವಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾರಾ? ಸುತ್ತಲ ಪರಿಸರದ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನರ ಗಮನವರಿಯದ್ದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಯೋಚಿಸಲು – ಚಿಂತಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೋರಂಜನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಲ್ಪನಾಲೋಕಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುವ ಈ ಯೋಜನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಚಿಂತಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುತ್ತವೆಯಲ್ಲವೇ?

ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬಸ್ಸಿನವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ತುರುಕಲಾಗುವ ಸಂಗೀತಕ್ಕೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಭಾವಗೀತೆ, ಸುಗಮಸಂಗೀತಮ ಸಿನಿಮಾ ಹಾಡು, ಪಾಪ್, ರಾಕ್ ಯಾವುದಾದರೂ ಸರಿಯೇ ನಮ್ಮ ಅಭಿರುಚಿ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ನಮ್ಮ ಮನವನ್ನು ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸುವ ಸಂಗತಿ; ಕಿವಿಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಲುಪುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಎರಡನೆಯದು ಕೂಡ ಕಿವಿಯ ಮೂಲಕ ಬುದ್ಧಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು ಅರಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?! – ನಡೆ ನುಡಿ, ಜೀವನದ ರೀತಿ, ಮೌಲ್ಯಗಳ ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಆಧುನೀಕತೆಯೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರಿಂದು ನಾವು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಮೊಬೈಲು, ಮೆಟ್ಟುವ ತೊಡುವ ‘ಬ್ರ್ಯಾಂಡೆಡ್’ ಕಂಪೆನಿ ವಸ್ತುಗಳು ಆಧುನಿಕತೆಯ ಮಾನದಂಡವಾಗಿದೆ. ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ?!

- ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ಮರೆತ ‘ರಾಮ’ಭಕ್ತರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ. . .

2011-09-09T20:06:00.000-07:00

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 3, 2006: - ಕರ್ನಾಟಕ – ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಗಡಿಯಲ್ಲಿನ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿದ್ದ 200 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ಸುಗ್ಗಾಲಮ್ಮ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ರೆಡ್ಡಿ ಬೆಂಬಲಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ದ್ವಂಸ ಮಾಡಿದರು, ಹಳ್ಳಿಯವರ ವಿರೋಧದ ನಡುವೆ. ಕಾರಣ? ಅಮ್ಮನ ಪಾದದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರಿತ್ತು! ಪೂಜಾರಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಹೋಮ – ಹವನ – ಶಾಂತಿ ವಗೈರೆ ವಗೈರೆ ಮಾಡಿಸಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕೆಡವಿದ್ದರಾದರೂ ಊರ ಜನರ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪೋಲೀಸ್ ಕೇಸ್ ಮಾಡಿದರು. ಅದೂ ಕೂಡ ಈಗ ರೆಡ್ಡಿಯ ವಿರುದ್ಧವಿದೆ.

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 3, 2011: - ಮೇಲಿನ ಘಟನೆ ನಡೆದು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಗಾಲಿ ಜನಾರ್ಧನ ರೆಡ್ಡಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸುಗ್ಗಾಲಮ್ಮನದೇ ಶಾಪ ಎಂಬುದು ಭಕ್ತರ ಗಾಢ ನಂಬುಗೆ.

ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಅನಧಿಕೃತ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸಬೇಕಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಹಿಂದುತ್ವದ ರಕ್ಷಣೆಯ ಜವಾಬುದಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ‘ರಾಮ ಭಕ್ತರ’ (?) ಸಂಘಟನೆಗಳು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತ ಬೀದಿಗಿಳಿಯುತ್ತವೆ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಹುಟ್ಟಿದ ಜಾಗ ಎಂಬ ನೆಪ ಒಡ್ಡಿ ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮನಿಗೆ ದೇವಾಲಯ ಕಟ್ಟೇ ತೀರುತ್ತೇವೆಂಬ ಆಶ್ವಾಸನೆಯನ್ನೀಯುತ್ತ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಿ.ಜೆ.ಪಿ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ವ್ಯಾಪಾರದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ದೇವಾಲಯವೊಂದನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದಾಗ ಈ ಸಂಘಟನೆಗಳ್ಯಾಕೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಹಾಳು ಮಾಡಿದರೆ ತಪ್ಪು, ನಾವೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲವೇನೋ?!

ದೇವರ ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ಅನಾಥವಾದ ಅಮ್ಮಂದಿರು

ವಿಶ್ವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಾ, ಯೇಸು ಮಾತ್ರ ದೇವರಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಮತಾಂಧ ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಕ್ರೈಸ್ತರು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿಗಳೋ ಭಾರತಕ್ಕೆಲ್ಲ ರಾಮನೇ ಆರಾಧ್ಯದೈವವಾಗಿರಬೇಕೆಂದ್ಹೇಳುವ ಮತಾಂಧ ಹಿಂದುಗಳೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ರಾಮನವಮಿ, ಕೃಷ್ಣಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನವರೆಗೂ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅವೇ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಈ ಗಂಡು ದೇವರುಗಳ ಹಾವಳಿಯಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿ ಏಕವಚನಾಂಕಿತರಾಗಿದ್ದ ಬಹುರಂಜನೀಯ ದೇವರುಗಳಾದ ಮಾರಿಯಮ್ಮ, ಕ್ಯಾತಮ್ಮ, ಕೋಡಿಯಮ್ಮರೆಲ್ಲ ಹೊಳಪು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಡಲ್ ಹೊಡೆಯತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆ ನಡೆಸಿ ಹೊಂಡ ಹಾಯುವವರು, ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿಕೊಂಡು ಊರ ನೀತಿ ನಿಯಮ ನಿರ್ಧರಿಸುವವರು, ಕೋಳಿ – ಕುರಿ – ಕೋಣ ಕಡಿದು ನಾಲ್ಕೈದು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಡದ್ದಾಗಿ ಉಂಡು ತೇಗುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಈಗ ಪಾನಕ – ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕುಡಿಯುತ್ತ, ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಕೃಷ್ಣನ ಡ್ರೆಸ್ ಹಾಕಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಅಲ್ಲಾ, ಯೇಸು, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣನ educated ಭಕ್ತರು ಮಾಡುವ ಅನಾಚಾರಗಳನ್ನು, ದಾಂಧಲೆ – ಹಿಂಸೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ವರ್ಷಕ್ಕೋ ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೋ ಪ್ರಾಣಿ ಬಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಭಕ್ತರೇ ಸಾವಿರ ಪಾಲು ಉತ್ತಮವಿದ್ದರೇನೋ? ಪ್ರಾಣಿ ಬಲಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ಹೊಂಡ ಹಾಯುವುದು, ಬೆನ್ನು ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮೊಳೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ದೇವರನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಬರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಹಿಂದಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದ ವಿವರಿಸಿದ ವೈಚಾರಿಕರು ಕೂಡ ಈ ‘ಗಂಡು’ ದೇವರ ಭಕ್ತರ ಹಾವಳಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕೈಕೈಹಿಸುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬೇಕು!!

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ? – ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆ, ಸಾಕ್ಷರತೆ ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನವರಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತವೆಂದು ಆಶಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನವರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯೆಂದು ಜರಿಯುತ್ತಾ sophisticated ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳೆಡೆಗೆ

ಸಾಗುತ್ತಿರುವೆವಲ್ಲಾ ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ?!

- ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಂಭವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವರಾರು?

2011-09-07T18:24:00.000-07:00

ಪ್ರಜಾವಾಣಿ

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಕೇವಲ ಸರಕಾರಿ ನೌಕರರ ಮತ್ತು ಸರಕಾರಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಸಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಯಾ? ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸಾವಿರ – ಲಕ್ಷ ರುಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಇದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾ? ಎಂ. ಆರ್. ಪಿ ದರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಪಡೆಯುವ ಅಂಗಡಿಗಳು? ನಾರ್ಮಾಲ್ಲಾಗೇ ಆಗುವ ನಾರ್ಮಲ್ ಡೆಲಿವರಿಗೆ 50,000 – ಒಂದು ಲಕ್ಷದವರೆಗೆ ಪಡೆಯುವ ಪಂಚತಾರಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು?

ಇವೆಲ್ಲ ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲಿ, ನಾವು ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಯ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಆರ್ಭಟಿಸಿದ, ಅಣ್ಣಾ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಎರಡನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿದ ಪತ್ರಿಕೆ, ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಉದ್ದಿಮೆ – ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಂದ ‘ಉಡುಗೊರೆ’ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಣ ಪಡೆದು ಸುದ್ದಿ ತಿರುಚಿಯೋ ಅಥವಾ ವೈಭವೀಕರಿಸಿಯೋ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವಲ್ಲವಾ? ಬ್ಲಾಕ್ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿ ಜನರಿಂದ ಹಣ ವಸೂಲು ಮಾಡುವುದು ಯಾವ ರೀತಿಯ ನೈತಿಕತೆ?

ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಔಟ್ ಲುಕ್, ಓಪನ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ನೀರಾ ರಾಡಿಯಾ ಟೇಪುಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ‘ಖ್ಯಾತಿ’ವೆತ್ತ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ಬಯಲುಗೊಳಿಸಿತು. ಹತ್ತು ರುಪಾಯಿ ಲಂಚ ಪಡೆದು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಪೇದೆಯನ್ನು ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಿನವಹೀ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಸಾರಮಾಡುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಮನೆಯವರು ಮಾಡಿದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರುಪಾಯಿ ಹಗರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೌನ ತಾಳುವುದೇಕೆ? ಇತರೆ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ತಮ್ಮ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ ತಮ್ಮ ಬಂಡವಾಳವೂ ಬಯಲಾಗಬಹುದೆಂಬ ಅಂಜಿಕೆಯಾ?

ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ

ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈಗ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿರುವ ಗಣಿ ಧಣಿ(?) ಗಾಲಿ ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯದೇ ಸುದ್ದಿ. ಬಂಧಿಸಿರುವುದು ಸಿ.ಬಿ.ಐ. ಇದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಪತನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ನೀಡಿರುವ ವರದಿಯಿದೆ. ಡೈರಿಯೊಂದರಿಂದ ಪಡೆದ ವಿವರಗಳು. ಗಣಿ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಕರ್ಷಕ ಹೆಡ್ ಲೈನ್ – ಬೈಲೈನ್ ಬರೆಯುವ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಪಡೆದ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಸೊಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲ! Ofcourse ಕೊನೆಗೆ ಜನರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಂದದ್ದು ಕೂಡ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೇ. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ, ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್, ವಾರ್ತಾ ಭಾರತಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಆ ಡೈರಿಯ ಪುಟಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ದೈರ್ಯ ತೋರಿದವು. ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಂಪಾದಕೀಯ, ಚುರುಮುರಿಯಂಥ ಕೆಲವು ಬ್ಲಾಗುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲವುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರವ ಮೌನ!!

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್

ಯಶವಂತ ದೇಶಪಾಂಡೆ/ ಬೆಂಗಳೂರು ಮಿರರ್/ ಸಂಜಯ್ ಸರ್ ಗೆ 1 (9/8/10ರಂದು), ವಿ. ಭಟ್ ಗೆ 50, 25(9/8/10 ಮತ್ತು 4/8/10), ಆರ್. ಬಿಗೆ 10 (31/7/10), ಸಂಜಯ್ ಸರ್ ಗೆ ಮತ್ತೆ 2, 1.5(15/9/10 ಮತ್ತು 18/9/10), ಸಂಜಯ್ ಸರ್ ರೆಫರ್ ಮಾಡಿದ ಸುರೇಶ್ ಭಟ್ ಗೆ 0.20 (8/8/10), ಪ್ರೆಸ್ ಕ್ಲಬ್ ಹರೀಶನಿಗೆ 5 (28/9/10), ಸಂಜಯ್ ಸರ್ ಮುಖಾಂತರ ಬೆಂಗಳೂರು ಲೋಕಲ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ 2.52, 1.52 (31/8/10 ಮತ್ತು 28/9/10), ಡೆಕ್ಕನ್ ಕ್ರಾನಿಕಲ್ ಗೆ 25(28/9/10) – ಇವಿಷ್ಟು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತಿರುವ ಹಣ ನೀಡಿದ ಮಾಹಿತಿ. ಉಳಿದ ಮೊತ್ತಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ ಮೇಲಿನ ಮೊತ್ತಗಳೆಲ್ಲ ಲಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಒಂದಷ್ಟು ಪತ್ರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪತ್ರಕರ್ತರ ಹೆಸರುಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ. ಕೆಲವು ಇನಿಷಿಯಲ್ ಗಳಷ್ಟೇ ಇವೆ.

ಆರ್. ಬಿ ಮತ್ತು ವಿ.ಭಟ್? ಯಾರಿವರು? ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೆ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿರುವವರಿಗೆ ಆರ್. ಬಿ ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ, ವಿ. ಭಟ್ ಎಂದರೆ ಈಗ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿರುವ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರ ಹೆಸರುಗಳೇ ಮನದಲ್ಲಿ ಪಡಿಮೂಡುತ್ತವೆ. ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಆಕರ್ಷಕ ಶೈಲಿಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಓದುವ ತಲೆಮಾರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವರು. ನೈತಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪುಟಗಟ್ಟಲೇ ಬರೆದು ಓದುಗರನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ದಗೊಳಿಸುವ ಇವರುಗಳೇನಾ ಗಣಿ ಧೂಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಆಸ್ವಾದಿಸಿದವರು. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ ಮತ್ತವರ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದಿಂದ ಹೊರದಬ್ಬಲು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಇವರ ಅಮೇಧ್ಯ ಬೋಜನದ ಅರಿವಾಗಿದ್ದೇ ಕಾರಣ. ಇನ್ನು ರವಿಬೆಳಗೆರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದರೆ ಕೋರ್ಟು ಕಟಕಟೆ ಹತ್ತಬೇಕಾದೀತು ಎಂಬುದು ನನ್ನೊಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತ ಗೆಳೆಯನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ರವಿ ತಿನ್ನುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸಿಗಬೀಳದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರಂತೆ.

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ? - ಈ ಅಂತೆ ಕಂತೆಯ ಮಾತು ಅತ್ಲಾಗಿರಲಿ. ಉಳಿದದ್ದೇನೇ ಇದ್ದರೂ ರವಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಆರ್. ಬಿ ಮತ್ತು ವಿ. ಭಟ್ ಇವರಲ್ಲದ್ದಿದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ನೀಡಿ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಓದುಗ ದೊರೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಇವರುಗಳು ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?!

ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿದ ರಹಮತ್ ರಿಗೊಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತಾ. . .

2011-09-05T08:39:00.000-07:00

ನಾನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಲ್ಲ. ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವ ನನ್ನ ಬಹಳಷ್ಟು ಗೆಳೆಯರೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲ. ಮೊದಮೊದಲು ಸಮಯ ಕಳೆಯಲು, ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಮನೋರಂಜನೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಙ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಪಠ್ಯೇತರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಲಾರಂಭಿಸಿದವರು ನಾವು. ಗೃಂಥಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುವ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹೆಚ್ಚು ಹಣವಿದ್ದರೆ ಒಂದಷ್ಟು ಖರೀದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಷ್ಟನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಕಥೆ ಕಾದಂಬರಿ ಪ್ರಕಾರಗಳಿಂದ ನಾಟಕ, ಆತ್ಮಕಥೆ, ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆ ಹೊರಳಲಾರಂಭಿಸಿದೆವು.

ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಓದು ಮತ್ತದರ ಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆ ಕೂಡ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಆಗೀಗ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ ಆ ಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆಯ ರೀತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅನುವಾಗುವಷ್ಟು ಅನುಭವವಿರುವವರ್ಯಾರೂ ನಮ್ಮ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಲಯದ ಹೊರಗಿನವರು ನಾವು. ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದವರ ಪರಿಚಯ ಕೂಡ ಇರದವರು. ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಬಂದಷ್ಟನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಲೇ ಹತ್ತು ವರುಷಗಳಿಂದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿರುವವರು.

ಅಜಮಾಸು ಮುನ್ನೂರೈವತ್ತು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ರಹಮತ್ ತರೀಕೆರೆಯವರು ಬರೆದಿರುವ ‘ಮನದೊಳಗಣ ಕಿಚ್ಚು’ ಪುಸ್ತಕ ಓದಲು ದೊರೆಯಿತು, ಸುಳ್ಯದ ನಗರ ಕೇಂದ್ರ ಗೃಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ. ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಸರಳವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನು ಒಗ್ಗಿಸಿರುವ ರಹಮತ್ರ ರೀತಿಯೇ ಅನನ್ಯ. ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಜೀವನ ರೀತಿ, ಧರ್ಮ – ಜಾತಿ, ದೇವರು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಪುಸ್ತಕ ನಮ್ಮ ಙ್ಙಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ಘಟನಾವಳಿಗಲನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಈ ವಿಚಾರಗಳ ಮಂಡನೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಪುಸ್ತಕಗಳಾದ ಕರ್ವಾಲೋ, ಒಡಲಾಳ, ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡತಿ, ಭವ, ಭಾರತೀಪುರ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಉದಹರಿಸುತ್ತಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಹೊಸ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ರಹಮತ್ರವರು ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳನ್ನು, ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕೃತಿ – ಪ್ರತಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕೋನದಿಂದ ಪರಾಮರ್ಶಿಸುವುದನ್ನು ಓದಿದಾಗ “ಅರೆರೇ ಈ ಘಟನೆಗೆ, ಈ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅರ್ಥ ಮಹತ್ವ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾ?” ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಓದಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಮರದೊಳಗಣ ಕಿಚ್ಚು’ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಒಂದಷ್ಟು ಬೇಸರವೂ ಆಗುತ್ತೆ. ಇಂಥ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪಠ್ಯೇತರ ಓದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಓದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ ಎಂದು. ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಗಳಲ್ಲದ ನಮಗೆ ಇಂಥ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮೊದಲು ಓದು ಎಂದು ಸಲಹೆ ಕೊಡುವರಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಲೇಖಕರ ಸಾಹಿತ್ಯವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಅವಕಾಶವೂ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮವರೆಗೆ ತಲುಪಲಾಗದ್ದು ಲೇಖಕರ ವೈಫಲ್ಯವೋ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ದುರದೃಷ್ಟವೋ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕು ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಮುಂದೆ ನಡೆಸುವ ಓದಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತೆ. ಇಂಥದೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದ ರಹಮತ್ ತರೀಕೆರೆಯವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಪುಟ್ಟ ಬ್ಲಾಗ್ ನ ಪರವಾಗಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?! – ಸಾಹಿತ್ಯಿಕವಾಗಿ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕಾದಂಬರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲೇ ಕಷ್ಟವಾದ ‘ಆವರಣದ’ ಬಗ್ಗೆ ರೀಮುಗಟ್ಟಲೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆದವು. ಅದರ ಪೋಸ್ಟ ಮಾರ್ಟಮ್ ಮಾಡುವ ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಬಂದವು. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲೊಂದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಕಂಬಾರರ ‘ಶಿಖರಸೂರ್ಯ’ವೂ ಬಂದಿತಾದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲೊಂದಿಲ್ಲೊಂದು ವಿಮರ್ಶೆ ಬಂದಿತ್ತಷ್ಟೇ. ಭೈರಪ್ಪನರೆಷ್ಟೇ ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವರಾದರೂ ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಾದರೂ ಕೃತಿಗೆ ಬೆಲೆಕೊಡಬೇಕಿತ್ತೇ ಹೊರತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ವೃತ್ತಿಯ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕಾದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಕೂಡ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಕುಖ್ಯಾತಿಗಳೆಡೆಗಷ್ಟೇ ವ್ಯಾಮೋಹ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆಯಲ್ಲಾ? ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ?!!

ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್

ಅಪೆಕ್ಸ್ ಕೋರ್ಟಿನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ಬಡ ರೋಗಿ

2011-08-24T19:53:00.001-07:00

ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಾದ ನೀರು, ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಮನೆಗೆ ಹಣ ಹೊಂದಿಸಲೂ ಕಷ್ಟಪಡುವ ಜನರೇ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆ ಸರಕಾರದ್ದೇ ಆಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವ, ಉದ್ಯಮವಾದ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಒದಗಿಸಲು ವಿಫಲವಾದ ಸರಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮತ್ತು ಉಳಿದೆಲ್ಲರಂತೆ ವೈದ್ಯರಿಗೂ ಹಣಗಳಿಕೆಯೇ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿಯಾದ ಕಾರಣ ಸರ್ವರಿಗೂ ಉಚಿತ ಆರೋಗ್ಯವೆಂಬುದು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಯೋಚಿಸಲಾಗದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮೀಕರಣದ ಫಲವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ವಿಮೆ ಮಾಡಿಸಲೇಬೇಕಾದದ್ದು ಇಂದಿನ ಜರೂರತ್ತು. ಬಡವರ ಪಾಲಿಗೆ ವಿಮೆ ಮಾಡಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.

ಬಹುಶಃ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿಯೇ ದೆಹಲಿ ಸರಕಾರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಿಯಾಯತಿ ದರದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಶರತ್ತುಬದ್ಧ ಆದೇಶ ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ – 25% ಒಳ ಮತ್ತು 25% ಹೊರರೋಗಿಗಳ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಡಜನತೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು. ಸರಕಾರದಿಂದ ರಿಯಾಯತಿ ದರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಪಡೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅದರ ಋಣವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಹಣಗಳಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಪಥ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ ಅವು ಕೋರ್ಟಿನ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕುತ್ತವೆ. 2007ರಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಸರಕಾರದ ಆದೇಶವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾದರೂ ಒಳರೋಗಿಗಳ ವಿಭಾಗದ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು 25% ದಿಂದ 10% ಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ನಿಬಂಧನೆಗೆ ಒಳಪಡುವ ನಲವತ್ತು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು ಹೈಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ 29ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ರೋಗಿಗಳು ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಫಲಾನುಭವಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೂಲಚಂದ್ ಕೈರಾವತಿ ರಾಮ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಸೇಂಟ್ ಸ್ಟೀಫನ್ಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ತಾವು ರಿಯಾಯತಿ ದರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲವಾಗಿ ತಮಗೆ ಈ ಆದೇಶ ಅನ್ವಯವಾಗಬಾರದೆಂದು ಮತ್ತೆ ಹೈಕೋರ್ಟಿನ ಮೊರೆ ಹೋಗಿವೆ.

ಧರ್ಮಶೀಲ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ವಿಮ್ಹಾನ್ಸ್, ಫೋರ್ಟಿಸ್ ಎಸ್ಕಾರ್ಟ್ಸ್ ಹೃದಯಾಲಯ, ಮ್ಯಾಕ್ಸ್ ಸೂಪರ್ ಸ್ಪೆಷಾಲಿಟಿ, ಶ್ರೀ ಬಾಲಾಜಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಸ್ಥೆ, ಜೈಪುರ ಗೋಲ್ಡನ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ದೀಪಕ್ ಮೆಮೋರಿಯಲ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಸುಂದರ್ ಲಾಲ್ ಜೈನ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಭಗವತಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು 10 ಮತ್ತು 25% ದಿಂದ 2%ಗೆ ಇಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಪೆಕ್ಸ್ ಕೋರ್ಟಿನ ಮೊರೆಹೊಕ್ಕಿವೆ, ಸರಕಾರ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ನಂತರ. ಬಡರೋಗಿಗಳನ್ನು ಎರಡನೆ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವ ಉದ್ದಿಶ್ಯದಿಂದ ಫೋರ್ಟಿಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಉಚಿತ ರೋಗಿಗಳಿಗಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಒಂದೊಂದು ಘಂಟೆ ಹೊರರೋಗಿಗಳ ವಿಭಾಗವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಕೋರಿದ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಸರಕಾರ ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸರಕಾರಗಳು ಇಂಥ ದಿಟ್ಟ ಜನಪರ ನಿಲುವನ್ನು ತೋರಿಸಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚುವ ಕೆಲಸ.

ಅಪೆಕ್ಸ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲೂ ಸರಕಾರದ ವಾದಕ್ಕೆ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆಯಲೆಂದು ಆಶಿಸೋಣ.
ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್.
ನಿನ್ನೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತನ್ನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ಸರಕಾರದ ನಿಲುವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ. - ಸಂ.

The religion and its fanaticism

2011-08-22T22:13:00.000-07:00

Out of many meanings of the word religion, the one which should have been the most important for human nature is “the religion is to resolve to mend one’s errant ways”. But unfortunately the mankind except few exceptions has restricted its meaning to “belief in and worship of a god or other superhuman agency”. The foundation for all the man made problems that rose from the religion is because of the followers of respective religion who accept and believe in the latter meaning of religion and either they ignore the former meaning as it is difficult to follow in life or they just reject that view as it will not help in their false propaganda and expansion of false religion.

In this article let us discuss the religion and its fanaticism in accordance with the second meaning as accepted by the most in the world, although in actual sense what we are discussing here is the pseudo – religion and not the religion.

At present the religious fanaticism which is popularly termed as terrorism is equated with Islam, the Islamic terrorism. But is this restriction of the fanaticism to only one particular religion acceptable? Are these Islamic terrorists who say their agenda is to create a world where only Muslims should inhabit are the only religious fanatics in the history of mankind? Or this sort of religious fanaticism is just a process in the history which recycles and reappears at regular interval of time with varied faces?

There are various reasons that can be outlined for religious fanaticism. There is no religion which is born out of fanaticism. The founders of the religion followed the term religion in its truest form to mend one’s errant ways. But their followers were more interested in increasing the number of people under their religion tags, no matter whether they were truly religious or not. Once a King or Ruler accepted a particular religion it almost compelled the people of his ruling to convert into that particular religion even against their will as people rarely wished to go against their administrator. Then when a King occupied other territories the same things repeated. Then came the Kings who started to occupy other states not in a motive of expanding their kingdom but to expand the religion. These acts were profoundly supported by the religious leaders who guided the King. Violence was opted as a way to spread the religion, to destroy the monuments or buildings of previous religions and as a response to these acts the people who were fantic to the previous religion also resorted to violence to save their religion. Thus a cycle of never ending violence was started which is continuing till date and will continue in future, only the forms and the religion in the lead will change.

In India the upsurge of Buddhism, Jainism was in accordance with the acceptance of that religion by the rulers. Later with the revival of the Hinduism the population under Jains decreased whereas the Buddhism sort it refuge in neighbouring countries where it flourished and expanded. With the invasion of the country by the Muslim emperors there was spread of Islam and Christianity spread with British invasion. The conflict between different religions still exists and it will exist for a longer period.

Roman emperor Constantine can be considered as first Christian fanatic. In a bid to repress non Christians and even Christians who did not follow the dictum of the emperor and pope he resorted to violent methods. Muslims, Jews and even the native Christians were massacred to occupy Jerusalem.

Then came the Nazism, under the tyrannical ruler Hitler. Though it had racist and political motives it should be considered as a important historical event which has given rise to many other religious fanaticism. “By defending myself against the Jew, I am fighting for the work of the Lord” – this is the statement by the Hitler to support his attack against the non Nazis, particularly the Jews.

As a response to the Hitler’s Nazism rose the Zionism, the movement headed by Jews. Though the concept of Zionism originated much earlier than Hitler’s massacre’s it was Hitler who could be held responsible for the propagation of the Zionism in full scale and which eventually ended up in the present Islamic fanaticism. The Zionists in the pretext of getting their own country committed heinous crimes in the Palestine, committed mass murders and occupied the land which belonged to Palestinians and made Palestinians refugees in their own land. Unfortunately for many reasons many other nations and even the United Nations accepted the Zionist Jews. But the religious fanaticism did not end with the formation of the Israel state; it further sprouted now in a new form, the Islamic terrorism. In the disguise of helping the fight for survival of the native Palestinians the religious fanatics gained entry into the peoples mind and then the spread of Islamic fanaticism spread to other regions of the world. Though there are many reasons which pertain to particular country the above said historical facts still plays a major role to spread the fanaticism.

The question that remains in the end is ‘will this religious fanaticism ends?’ Unfortunately by looking at the past it appears that it is never ending till the mankind’s end. Though we are advancing in the scientific field and call ourselves as the best creation of god, in terms of religion we wish to go back to the pre scientific era and use our science to create more and more weapons to destruct ourself.

- Ashok. K. R.

ಪ್ರಭುತ್ವ ಮಣಿಸುವ ಅತ್ಯಾತುರದಲ್ಲಿ...

2011-08-21T23:25:00.000-07:00

ಕಳೆದ ನಲವತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತವನ್ನು ‘ಆಳಿದ’ ಯಾವೊಂದು ಪಕ್ಷವೂ ಒಂದು ಪ್ರಬಲ ಲೋಕಪಾಲ ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಶಾಂತರಾಮ್ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ the problem with corruption is it works very fine! ಎಂಬ ವಾಕ್ಯದಂತೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭೃಷ್ಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮದು ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ದೇಶ ಎಂದು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಣಾಮ ನಮಗೆ ಆರಾಧಿಸಲು ಒಬ್ಬ ದೇವರು ಬೇಕು. ಸದ್ಯ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಗೆ ಆ ದೇವರ ಸ್ಥಾನ ಕೊಟ್ಟು ಬೀದಿಗಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಯಾವೊಂದು ಚಳಿವಳಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸದೇ ಇದ್ದ ಜನರನ್ನು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ದನಿತೆಗೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಣ್ಣಾರ ನಿಜವಾದ ಸಾಧನೆಯೇ ಹೊರತು ಅವರ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಜಾರಿಯಾಗುವ ಅಥವಾ ಜಾರಿಯಾಗದೆ ಇರುವ ಜನಲೋಕಪಾಲ ಮಸೂದೆಯಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಈ ಹೋರಾಟ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ಸೂಚನೆಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತಿವೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಚಳುವಳಿಗೆ ಅದರ ಮೂಲ ಆಶಯ ಆದರ್ಶಗಳು ಮುಖಂಡನಾಗಿರಬೇಕೆ ಹೊರತು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಷ್ಟೇ ಆರಾಧನೆಯ ವಸ್ತುವಾಗಬಾರದು. ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಯನ್ನು ಬಂಧಿಸುವವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಿತ್ತೇನೋ ಆದರೆ ಅವರ ಬಂಧನದ ನಂತರ ಚಳುವಳಿಯ ಬೆಂಬಲ ಹಜಾರೆಯವರ ಮುಖಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಜನಲೋಕಪಾಲದ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳೇನೇ ಇರಲಿ ಅದು ಜಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಗೆಲುವಾಗಬೇಕೆ ಹೊರತು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯದಲ್ಲ. “ಅಣ್ಣಾ ಎಂದರೆ ಭಾರತ, ಭಾರತವೆಂದರೆ ಅಣ್ಣಾ” ಎಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಜಾರಿ ಮಾಡಿದ ಕಿರಣ್ ಬೇಡಿಯವರ ಹೇಳಿಕೆ ಅಣ್ಣಾ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿರುವ ಜನರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.

‘It is the mass who decide the path of revolution’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮಾವೋನ ಮಾತನ್ನು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಲ್ಲದವರೂ ಒಪ್ಪಬೇಕಿದೆ. ಬೀದಿಗಿಳಿದ ಜನರು ಇಡೀ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾ? “ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ದೇಶದ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯ ಖಚಿತವಾಗಿಯೇ ಮನಗಂಡಿದ್ದು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಯವರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಾಜಿ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂತೋಷ್ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯ ಮನಗಂಡಿದ್ದಾನಾ? ನಗರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಡಲ್ ಹಿಡಿದು ಹೋಗುವವರಷ್ಟೇ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯರಾ? ಭಾರತದ ಆತ್ಮಹತ್ಯಾ ರಾಜಧಾನಿ ವಿದರ್ಭ, ಸರಕಾರ ಮತ್ತು ಮಾವೋವಾದಿಗಳ ಕದನದಲ್ಲಿ ಹೈರಾಣಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಆದಿವಾಸಿಗಳು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳ್ಳಿಗುಡಿಯ ಪೋಸ್ಕೋ ಪೀಡಿತ ರೈತ – ಇವರೂ ಮನಗಂಡಿದ್ದಾರಾ? ಅಥವಾ ಅವರೆಲ್ಲ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಸ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ನಿರ್ಲ್ಯಕ್ಷಿತರಾ? ದೇಶದ ಬೇರುಮಟ್ಟದ ಜನರನ್ನು ಆಚೆಗಿಟ್ಟು ನಡೆಸುವ ಯಾವುದೇ ಚಳುವಳಿ ತನ್ನ ಮೂಲ ಆಶಯದಂತೆ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಭುತ್ವ ಮಣಿಸುವ ಅತ್ಯಾತುರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಅಪ್ರಯೋಜಕವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೂಡ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಹಿಂಗ್ಯಾಕೆ?! – ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಗಣಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ವರದಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ದಿನ ಎಬಿವಿಪಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಲಪಂಥೀಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾ ಹಜಾರೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ಸೂಚಿಸುವುದರಲ್ಲೂ ಅವರದೇ ಎತ್ತಿದ ಕೈ! ಆದರೆ ಯಡ್ಡಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕಾ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ?! ಹಿಂಗ್ಯಾಕೋ?!

- ಅಶೋಕ್. ಕೆ. ಆರ್

ಮಣ್ಣಿನ ಸಿನಿಮಾ ಮತ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪ್ರಿಂಟ್ ಔಟ್.

2011-08-20T22:22:00.003-07:00

ಮಾನ್ಯ ಮುನಿರತ್ನರವರಿಗೆ,

ಶುಭಾಷಯಗಳು, karnataka film producers associationನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ. ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ನೀವು ಉದುರಿಸಿದ ಅಣಿಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ ಸಿನಿಮಾ ಪುರವಣಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಯಾವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ತಿಳಿಯದೆ ಗೊಂದಲವೇರ್ಪಟ್ಟಿದೆ! ‘ಮೂರು ಕೋಟಿಯವರೆಗಷ್ಟೇ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಇರುವ ಗಣೇಶನಂತಹ ನಟ ಎರಡು ಕೋಟಿ ಸಂಭಾವನೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಅವನೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಇರುವ ಪುನೀತ್ ನಷ್ಟೇ ದುಡ್ಡು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಇದು ತಪ್ಪು. ಇಂಥದು ನಡೆಯಬಾರದು; ಮೊದಲಿವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು’ ಎಂದು ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದೀರಿ. ಯಾರು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದ್ದರೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇರಲಿ.

ಸ್ಟಾರ್ ಗಳನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಯುವ ಹಪಾಹಪಿ ಯಾಕೆ? ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಚಿತ್ರ ಬಂದಾಗ ಗಣೇಶ್ ಇನ್ನೂ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೋಟಿ ಸಂಭಾವನೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಚಿತ್ರದ ದಿಗ್ದರ್ಶಕ ಯೋಗರಾಜ್ ಭಟ್ ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲೂ ಗಣೇಶನನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡರಾದರೂ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಲ್ಲದವರ ಜೊತೆ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿ ಗೆದ್ದರು. ಸ್ಟಾರ್ ಗಣೇಶನ ಚಿತ್ರಗಳೊಂದಷ್ಟು ಸೋತಿದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಚಿತ್ರದ ಸೋಲು ಗೆಲುವಿನ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಸಿನಿಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಉದ್ದಿಶ್ಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮರೆಯುತ್ತೀರಾ?

ಮೊದಲ ಗೆಲುವು ಸಿಗುವವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಪುನೀತ್, ಗಣೇಶ್ ಇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ರೀಮೇಕ್ ಚಿತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸುವ ಕನ್ನಡದ ಡೈನಮಿಕ್ ನಿರ್ದೇಶಕ [ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ದೇಸಾಯಿಯವರು ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ] ಮತ್ತು ಸಾಧಾರಣ ನಟ ಉಪೇಂದ್ರ ಇರಬಹುದು – ಮೊದಲ ಗೆಲುವಿಗೆ ಮುಂಚೆ ನಟರಷ್ಟೇ ಹೊರತು ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಲ್ಲ. ಅವರ ಮೊದಲ ಗೆಲುವು ಬಂದಿದ್ದು ಕಥೆಗಳಿಂದ, ಉತ್ತಮ ನಿರ್ದೇಶನದ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ. ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ಬಂದಿದೆ ‘ಅಳಗರಿಸಾಮಿಯನ್ ಕುದುರೈ’ ಅಂತ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಗಮನಿಸಿ; ರೀಮೇಕ್ ಮಾಡುವ ಆಸೆಯಿಂದಲ್ಲ!. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಿಲ್ಲ, ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿರುವ ನಟರೂ ಇಲ್ಲ. ಇರುವ ನಟ ನಟಿಯರು ಬೆಳ್ಳಗೆ ತೆಳ್ಳಗೆ ಇಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಪಾತ್ರಗಳಷ್ಟೇ. ಕನ್ನಡದ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಫ್ರೇಮಿನೊಳಗೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಯಸದ ಜನರೇ ಆ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯರು. ಅವರೆಲ್ಲ ಕಥೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಕಥೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗುವಂತೆ ಹೆಣೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ. ತಮಿಳು ಮಣ್ಣಿಗೆ ಕಿವಿಕೊಟ್ಟ ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೆ ಆ ಮಣ್ಣು ಹೇಳಿದ ಕಥೆ ಸಿನಿಮಾವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ ನೀವು ರೀಮೇಕ್ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೀರೋ ಏನೋ ಎಂದು ಭಯವಾಗಿದೆ. ಇಬ್ಬರು ಮೂವರು ಸ್ಟಾರ್ ಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಿಕಾಮಕ್ಕಿ ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸಿ ಚಿತ್ರ ಸೋತಾಗ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳ ಸಂಭಾವನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ದೂರು ನೀಡಿ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿತ್ರದ ರೀಮೇಕ್ ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಚೆನ್ನೈನ ಫ್ಲೈಟು ಹತ್ತುತ್ತೀರೇನೋ!! ಹೊಸಬರ ಹೊಸತನದಿಂದಾಗಿಯೇ ಚೆಂದವೆನಿಸಿದ ‘ನಾಡೋಡಿಗಳ್’ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸ್ಟಾರ್ ಗಳನ್ನಾಕಿಕೊಂಡು ‘ಹುಡುಗರನ್ನಾಗಿ’ ಮಾಡಿ ‘ಸುಮಾರಾಗಿದೆ ಕಥೆ’ ಎಂದೆನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತೀರಿ.

ನಿಜ ಹೇಳಿ ಮುನಿರತ್ನರವರೇ ನಿಮ್ಮ ಎಷ್ಟು ಜನ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳು ರೀಮೇಕ್ ಚಿತ್ರವಾದರೂ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಮಾತೇ ಅಂತಿಮ ಎಂಬಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕರೂ ನೋಡಲು ಸಹ್ಯವಾಗುವಂಥ ರೀಮೇಕ್ ಸಿನಿಮಾ ಬರಬಹುದು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮೂಲ ಚಿತ್ರಕ್ಕಿಂತಾ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳು ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸೆಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿರ್ದೇಶಕನ ತಲೆಯ ಮೇಲೊಂದು ಟೋಪಿ ಹಾಕಿ ತಾವೇ ನಟಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ನಟನೆಯ ಅನುಕರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಕೊಡಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ದೈತ್ಯರು ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ದುಂಬಾಲು ಬಿದ್ದು ಒಂದು ತಂತ್ರಾಂಶ ತಯಾರು ಮಾಡಿಸಿ. ಆ ತಂತ್ರಾಂಶ ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಮೂಲ ಚಿತ್ರದ ಸಿ.ಡಿ ಹಾಕಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ರೀಮೇಕ್ ಚಿತ್ರದ ಸಿ.ಡಿ ಹೊರಬರಬೇಕು. ಯಾರ ಯಾರ ಮುಖಕ್ಕೆ ಯಾರ ಮುಖವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಇಶಾರೆಯ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುವಂತಾದರೆ ಸಾಕು. ನಿಮ್ಮ ಸಮಯ, ಸ್ಟಾರ್ ಗಳಿಗೆ ಮಾಡುವ ಖರ್ಚು ಎಲ್ಲವೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳ ಕೆಲಸವಾದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡದ ಜನ ‘ಪ್ರಿಂಟ್ ಔಟ್’ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೂಲ ಚಿತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಈ ರೀತಿಯ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಸರ ಮೂಡಿಸುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು.

ಇಂತಿ,

ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳ ಅಂದಕಾಲತ್ತಿಲ್ ಅಭಿಮಾನಿ.

ಕಡ್ಡಿಗೀರಿ ......................ಹಚ್ಚಿದನು

2011-08-14T06:11:00.000-07:00

ಹಳ್ಳಿಹೈದ. S. ಅBಹನಕೆರೆ

ಟೀ ಸ್ಟಾಲ್ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವನ ಕೆಣಕಿದವನು ಮೋಗ್ಲಿಯೇ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಉರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದವನೂ ಮೋಗ್ಲಿಯೇ. ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಳಬಂದವನೆ “ಅಣ್ಣಾ ಎರಡ್ ಕಿಂಗ್ ಎರಡ್ ಟೀ” ಅಂದ. ತಕ್ಷಣ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ನೋಡಿದೆ, ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, mostly ನನಗೇ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡು “ನನಗೆ ಬೇಡ” ಅಂದೆ.

“ಯಾಕಪ್ಪಾ! ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದೋ” ಅಂದ. ಮೋಗ್ಲಿಗೆ ಮನದಲ್ಲಿಯೇ “ಥೂ ನನ್ನ ಮಗ ನನ್ನಿಷ್ಟಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬಿಡದೆ ಕಾಡ್ತಾನಲ್ಲ” ಬೈಯುತ್ತಾ “ಇಲ್ಲಾ ಕಣೋ, ಇನ್ಮೇಲೆ ಮುಟ್ಟೊಲ್ಲ ಸಿಗರೇಟ್ ನ” ಎಂದೆ. ಗಾಬರಿ ಮತ್ತು ಕೆಡಕಾದವನಂತೆ “ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಕಲಿಸಿ ಈಗ ನೀನ್ ಬಿಟ್ ಬಿಟ್ರೆ ಹೇಗೆ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹೊಗೆ ಬಿಟ್ಟು – ಬಿಟ್ಟು ಹೊಗೆ ಹಾಕ್ಸ್ಕೋತಿವಿ. ನೀನು ಬಂದು ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡೋಕೆ ಸ್ಕೆಚ್ ಹಾಕಿದೀಯ?! ನಮ್ಮನೆಲ್ಲಾ ಹಾಳ್ ಮಾಡ್ ಬಿಟ್ಯಲ್ಲ” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಕಡ್ಡಿ ಗೀರಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಜೊತೆಗೆ ನನಗೂ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟ. ಉರಿದೋಯ್ತು ನನಗೆ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರಬರನೆ ಗಾಡಿ ಚಾಲೂ ಮಾಡಿ ಹೊರಟವನು ಆನಂದನ ಅಂಗಡಿಯ ಬಳಿ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಆಲೋಚನೆಗಳು....”ಈ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬರೀ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ಕಲಿಸಿಬಿಟ್ನಾ ನಾನು. ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೇದ್ನು ಕಲಿಸಿದೀನಿ. ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೇದ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀನಿ. ಅದನ್ನ ಎತ್ತಿ ಆಡೋಕೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡೋ ಮುಂಡೇವು ಈ ಕೆಟ್ಟ ಕಸುಬಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಎತ್ತಿ ಎತ್ತಿ ಆಡ್ತವೆ” “ಥೂ ತೂ” ಎಂದುಕೊಂಡು ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಭಂಗಿಯಲ್ಲೇ ಆನಂದ ಗಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. “ಯಾವಾಗ್ಲೂ ನಿದ್ದೆ ಹೊಡಿಯೋದೆ ನಿನಗೆ ವ್ಯಾಪಾರಾನಾ” ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ “ಯಾವ ನಿದ್ದೆ?! ಹಗಲಿರಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತೂ ನಿದ್ದೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ” ; ಉಢಾಫೆಯಿಂದ ನಾನು “ಯಾರೋ ಸಾಲ ಬರ್ಸಿ ಸಾಮಾನ್ ತಕೊಂಡ್ ಹೋದವರೆಲ್ಲಾ escape ಆದ್ರಾ”

ಆನಂದ ನಗುತ್ತಾ “ಏನ್ರೀ ಸಾಹೇಬರೇ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಾರ ದುಡ್ಡು ದುಡ್ಡು ಅಂತೀರಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನೋಡ್ರೀ” ಅನ್ನುತ್ತಾ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂದ್ರ ಕಾದಂಬರಿ ತೋರಿಸಿದ.

ನನಗೆ ಗಾಬರಿ ಸಂತೋಷ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ. “ಅಲ್ಲಾ ಈ ನನ್ನ ಮಗ ನನ್ನ ಡೈಲಾಗ್ ನನಗೇ ಹೊಡೆದುಬಿಟ್ನಲ್ಲಾ” ಅಂತ ಗುನುಗುತ್ತ “ಏನಪ್ಪಾ ಯಾವಾಗಿಂದ ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ, ಓಳ್ಳೇ habit” ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ “ ಆಗಲೇ ಹದಿನೈದು ದಿನದಿಂದ ಇದು ಎರಡನೆ ಪುಸ್ತಕ, ಒಳ್ಳೇ ಟೈಮ್ ಪಾಸ್ ಜೊತೆಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿಚಾರ ನನಗೆ” ಅಂದು “ಬಾಬು ನನಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಟ್ಟು ಓದು ಓದು ಅಂತ ಹಿಂಸೆ ಕೊಟ್ಟ, ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ, ನೀನು ಬರೀ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಓದು ಅಂದೆ. ಒಂದಿನಾನು ಬುಕ್ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ” ಅಂದುಬಿಟ್ಟ, ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಉರಿದುಹೋಯ್ತು.

ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಆರು ತಿಂಗಳಾಯ್ತು. ಯಾವಾಗಲೂ ವ್ಯಾಪಾರ, ದುಡ್ಡು, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡದು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆನಂದನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿನ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹು ಸತ್ವಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯವೆ. ಆದರೆ ಇಂಥ ಒಳ್ಳೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎತ್ತಿ ಆಡಿದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆಂದ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಹಾಗೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಇವತ್ತು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ಕೂತಿರುವಾಗಲೇ “ಬಾಬುವಿನಿಂದ ಓದೋ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿತೆ..................’ಗುರು ಲೈಬ್ರರಿಯಿಂದ ಬರುವಾಗ ತ.ರಾಸು ಅವರದು ಬುಕ್ ತಕೋ ಬಾ’” ಎಂದು ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೇ ಹೋದರೂ ಆನಂದನ “ಬಾಬು ಓದೋ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಿದ” ಮತ್ತು ಮೋಗ್ಲಿಯ “ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಕಲಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾಳ್ ಮಾಡ್ ಬಿಟ್ನಲ್ಲಾ” ಅನ್ನೋದು ಮಾತ್ರ ಜೋರಾಗಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.........

ಕಲಿಯುವ ಕ್ಷಣ ನೀನ್

ಶಿಷ್ಯನಾಗು

ಕಲಿಸುವ ಕ್ಷಣ ನೀನ್

ಗುರುವಾಗು

ಕಲಿಯುವುದು ಕಲೆಯೆ

ಕಲಿಸುವುದು ಕಲೆಯೆ

ಕಲಿಯದೆ – ಕಲಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ

ಅದು ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಕೊಲೆಯೆ....